YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10794
KARAR NO : 2021/12619
KARAR TARİHİ : 29.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;
Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa’nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, bu suç bakımından suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz itarızının CMUK’nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;
Suça sürüklenen çocuklara yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nın 116/2, 119/1-c, 31/2. maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımı süresinin, karar tarihi olan 20/01/2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
III-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suça sürüklenen çocukların aynı inşaata 30/10/2014, 03/11/2014 ve 30/11/2014 tarihlerinde girdiği ve son eylemleri sırasında yakalandıkları anlaşılmakla eylemlerinin aynı suç işleme kararının icrası kapsamında aynı mağdura karşı farklı zamanlarda işlendiği ve bu suretle eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h ve 43/1. maddeleri kapsamında zincirleme biçiminde işlenen nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde fazla cezaya hükmolunması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün gerekçesi tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, suça sürüklenen çocukların CMK 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 29/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.