YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1177
KARAR NO : 2021/2563
KARAR TARİHİ : 17.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Müsadereye ilişkin 03/02/2020 tarihli ek karar

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Müstakil olarak verilen müsadere kararının tabi olduğu kanun yolu ön sorun olarak değerlendirilmiştir.
Somut olayda 09.01.2008 tarihinde hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından yargılanan … ve … hakkında 15.08.2008 tarihinde verilen mahkumiyet hükümleri süresinde temyiz edilmediğinden, (Bu konuda Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 2011/20646-2012/24003 esas ve karar sayılı, 17.12.2012 günlü, temyiz istemlerinin süreden reddi kararı mevcuttur.) kesinleşmiştir.
Bu dava dolayısıyla el konulan ve Kırklareli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2008/13 sırasında kayıtlı iki (2) adet tornavida, bir (1) adet 12-13 anahtar ve bir (1) adet falçata ile ilgili olarak ise; 03.02.2020 günlü ek kararla TCK’nın 54. maddesi uyarınca müsadere kararı verilmiş ve bu karar hükümlüler müdafii tarafından verilen 11.02.2020 tarihli dilekçeyle temyiz edilmiştir.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı kararın (miktar itibariyle) kesin olduğu görüşündedir.
Müsadere, bir güvenlik tedbiridir. Müsadere kararları, kural olarak asıl hükmün tabi olduğu kanun yoluna tabidir. Müstakil müsadere kararlarına gelince;
Karar tarihi itibariyle ikili bir ayırım yapmak gerekir.
1- Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçmeden önce müstakil olarak verilen müsadere (veya iade) kararları yönünden 04.06.1936 gün ve 12-14 sayılı Yargıtay İçtihadı birleştirme kararı uyarınca karar tarihindeki miktara ve 5219 sayılı Kanun ile değişik 1086 sayılı HMUK’nın 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırına göre kararın kesin olup olmadığı belirlenecektir. Buna göre, 20.07.2016’dan önce müstakil olarak verilen ve kesin olmayan kararlar temyiz kanun yoluna tabi olacaktır.
2- 20.07.2016 ve sonrasında müstakil olarak verilen müsadere (veya iade) kararları, 5271 sayılı CMK’nın 256 ve 258. maddeleri uyarınca, istinaf kanun yoluna tabidir.
Açıklanan nedenlerle;
5271 sayılı CMK’nın 256 (1) ve 258. maddeleri uyarınca verilen 03/02/2020 tarihli müstakil müsadereye dair ek kararın 258 (1). istinaf kanun yoluna tabi olduğunun anlaşılması karşısında; hükümlüler … ve … müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 264 (1). maddesi uyarınca, sanık yönünden yasa yoluna başvuruda mercide yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2.fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 17.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.