YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3829
KARAR NO : 2021/2480
KARAR TARİHİ : 16.02.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme, suç işlemek için kurulan örgüte üye olmak
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, temyiz isteminin reddine
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık … hakkında suç işlemek için kurulan örgüte üye olma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığın temyizinin ‘beraat’ kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince sanığın temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan temyiz talebinin reddine dair ek kararın temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 31/05/2016 tarihli ek kararın ONANMASINA,
III-Sanıklar … ve … hakkındaki hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanık …’ın yokluğunda verilen kararın başka suçtan hükümlü olarak bulunduğu cezaevinde 5271 sayılı CMK’nın 35/3. maddesine aykırı şekilde kendisine tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; 18.05.2016 tarihinde sanığa yapılan tebligatın geçersiz olduğu ve buna bağlı olarak 06.06.2016 tarihinde sanık tarafından yapılan temyiz isteminin geçerli olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanıkların iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 116/4 ve 119/1-c maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 Esas ve 2012/1842 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK’nın 116/4 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen “suçların gece vakti ve birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi”nin, suçların daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli halleri olması nedeniyle aynı Kanun’un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, TCK’nın 66/1-d, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Başka suçtan Kahramanmaraş E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olduğu anlaşılan sanık … ve başka suçtan Gaziantep H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olduğu anlaşılan sanık …’ın duruşmadan vareste tutulmaları yönünde taleplerinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanıkların 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesi gereğince duruşmaya getirtilerek, esas hakkındaki savunmaları sorulduktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yokluklarında karar verilmesi suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 16.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.