YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4631
KARAR NO : 2021/1110
KARAR TARİHİ : 27.01.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1- Sanıklar … ve … hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede:
Sanık …’in mükerrirliğe esas mahkumiyetinin, TCK’nın 191/1. maddesi gereğince kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olup, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” şeklinde düzenleme getirmesi ayrıca aynı Kanun’la 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7/2. maddesi uyarınca koşulların oluştuğu takdirde “davanın düşmesi” ve “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle lehe olan bu düzenleme ve TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca sözü edilen hükümlülüğün akıbetinin mahkemesinden sorularak tekerrüre esas alınıp alınamayacağının infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanıklar Tufan ve Serkan hakkında, TCK’nın 142/1-e, 143, 35. maddeleri uyarınca belirlenen 3 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasının aynı yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesi sırasında hesap hatası sonucu “ 2 yıl 9 ay 22 gün” hapis cezası yerine “ 2 yıl 10 ay 22 gün ” hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve…, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından TCK’nın 62. maddeye ilişkin bölümden ‘2 yıl 10 ay 22 gün’ ibaresinin çıkarılarak yerine ‘2 yıl 9 ay 22 gün’ ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik incelemede:
Olay tarihinde 01.20 sıralarında sanık … ve …’ın katılana ait kamyonetin yanına giderek akülerini sökmeye çalıştıkları esnada polis ekiplerinin sanıkları suç üstü yakaladıkları ve sanıkların olay yerine sanık …’in kullanımındaki araç ile geldiklerini, sanık …’in polis ekiplerini görünce kaçtığını söylemeleri üzerine yapılan araştırma sonucu tutulan 06.01.2015 tarihli araştırma tutanağının içeriğine göre sanık …’in kullanımındaki aracın saat 01.24’de ilçe merkezinden geldiğinin jandarmaya ait güvenlik kamera kayıtları izlenildiğinde tespit edilmesi karşısında; Olay günü sanıkların suç mahalline sanık …’in kullanımında olan araç ile birlikte geldikleri, sanıklar … ve …’ın bahse konu araçtan inerek katılana ait kamyonun yanına gittikleri ve akülerini sökmeye çalıştıkları esnada sanık …’in de aracın içinde beklediği ve polis ekiplerinin geldiğini görünce aracı ile birlikte olay yerinden uzaklaşmak suretiyle atılı suça iştirak ettiğinin sabit olduğu anlaşılmakla sanığın üzerine atılı hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 27.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.