Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2020/4753 E. 2021/420 K. 20.01.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4753
KARAR NO : 2021/420
KARAR TARİHİ : 20.01.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu malına zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;
1- Oluş ve dosya içeriğine göre, olay günü polis memurlarının görevli oldukları sırada, saat 01:00 civarında haber merkezine gelen ihbar üzerine intikal ettikleri, olay yerinde bulunan sanığın alkollü olup kimlik sorgulamasına cevap vermediği gibi polislere de küfür ettiği, bunun üzerine karakola götürülmek istenen sanığın polislerce polis aracına bindirilmeye çalışıldığı sırada direnç gösterdiği, zorla araca bindirildiği, görevlerini yapmalarını engellediği için polis merkezine götürülen ve sandalyeye oturtturulmak istenirken sağa sola kafa atan sanığın omzu ile ittirmesi sonucu müşteki …’in elinde bulunan telsizin yere düşerek ekranının kırıldığı şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın müşteki …’in elinde bulunan telsize zarar verme kastı ile hareket ettiğine dair delil bulunmadığı, bu nedenle atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı,
Ancak; sanığın, polis memuru olan katılan …’in görev yaptığı sırada giymiş olduğu resmi pantolonunun ayak bandını çekerek yırtması şeklinde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin, polis memurunun şahsına verilmiş olan polis pantolununun TCK’nın 152/1-a maddesinde öngörülen kamu kurum ve kuruluşlarına ait, kamu hizmetine tahsis edilmiş veya kamunun yararlanmasına ayrılmış yer, bina veya diğer eşya kapsamında değerlendirilemeyeceğinin anlaşılması karşısında yargılama konusu eylemin basit mala zarar verme suçunu oluşturduğunun gözetilip CMK’nın 253. maddesindeki yöntem ve usule göre uzlaşma hükümleri uygulandıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.01.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.