YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5340
KARAR NO : 2021/2900
KARAR TARİHİ : 22.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1-Yargıtay incelemesine tabi olan ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hükmün, açıklanan hüküm olması karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 230 ve 223. maddeleri gereğince kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçe ile hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasa’nın 141/3 ve 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289/1-g (1412 sayılı CMUK’un 308/7) maddelerine aykırı davranılarak hükümlerin gerekçesiz bırakılması,
2-Sanık hakkında TCK’nın 168. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanması için eşyaları sattığı kişilerinde zararlarını gidermesi gerektiği fakat sanığın, suça konu eşyaları temyiz dışı …’ya sattığı fakat İrfan’ın zararını giderdiğinin anlaşılamaması karşısında, sanığın, müşteki ile eşyaları sattığı kişilerin zararlarını giderip gidermediği tespit edilerek sonucuna göre sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden; 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin sanık hakkında uygulanması,
Kabule göre de;
3-Etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleşmiş olması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesi ile uygulama yapılırken, anılan maddenin 2. fıkrasındaki indirim oranının üst sınırı olan 1/2 oranından daha fazla indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 22/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.