Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2020/5861 E. 2021/2559 K. 17.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5861
KARAR NO : 2021/2559
KARAR TARİHİ : 17.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-) Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede:
14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından dolayı tayin edilen 2.000 TL ve 3000 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın temyiz istemlerinin reddine yönelik 09/02/2016 tarihli usul ve kanuna uygun ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
2-) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Dosyada mevcut 25.06.2010 tarihli olay tutanağının içeriğine göre hırsızlık eyleminin 22:10 sıralarında gece vakti gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK’nın 143. maddenin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 17/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.