YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/617
KARAR NO : 2021/154
KARAR TARİHİ : 18.01.2021

Zorunlu müdafiliğe ilişkin CMK’nın 150. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 18.3.2008 tarih 2008/9-7-56, 21.12.2010 tarih 2010/11-251-267 ve 20.3.2012 gün 2011/6-235-2012/110 Esas ve Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, “Kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı; bu durumda zorunlu savunman, sanığın lehine bazı işlemler yapmış, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığa da tebliğ edilmesi ve onun tarafından temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde, isteminin kabul edilmesi gerektiğinin,” belirtilmesi karşısında; hükümlü …’un kanun yararına bozma sonrası duruşmalara katılmayıp mahkemece savunmasının alınmadığı, İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 15.11.2019 günlü hükmünün, mahkemenin istemi üzerine atanan müdafii Av. …’ın yüzüne karşı verilip, adı geçen müdafi tarafından temyiz edildiği, atanan anılan müdafiden hükümlünün haberdar olmadığı ve yokluğunda verilen hükmün hükümlüye tebliğ edildiğine ilişkin dosyada belge bulunmadığı anlaşıldığından;
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

1-)Hükümlü …’a anılan kararın tebliği ile bilgisi dışında atanan müdafiinin temyizini kabul edip etmediği sorularak, süresi içerisinde temyiz isteminde bulunabileceği, bulunmadığı takdirde, zorunlu müdafinin açtığı temyiz davasının inceleneceği konusunda meşruhatlı tebligat çıkarılması,
2-)Hükümlü tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18/01/2021gününde oy birliğiyle karar verildi.