Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2020/6224 E. 2021/3129 K. 24.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6224
KARAR NO : 2021/3129
KARAR TARİHİ : 24.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, kamu malına zarar verme
HÜKÜMLER : Mahukmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Katılan kurumun görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarından doğrudan doğruya zarar görmemesi nedeniyle temyiz hakkı bulunmayan İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü’nün bu suçlarla ilgili olarak davaya katılmasına karar verilmesi hukuki değerden yoksun olup temyiz hakkı vermeyeceğinden, katılan vekilinin bu suçlara yönelik temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında bulunan Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 18.01.2010 kesinleşme tarih ve 2008/505 esas 2009/1597 karar sayılı yaralama suçundan kurulan ilamının, tekerrüre esas olmasına rağmen hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, Y.C.G.K.’nın Dairemizce de benimsenen 18.06.2013 günlü, 2012/1465 esas ve 2013/325 sayılı kararında da belirtildiği üzere, aleyhe temyiz bulunması ve sanığa duruşmada sabıka kaydının okunmuş olmasından dolayı ek savunma verilmesi gerekmediği hususları dikkate alındığında bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün 4. fıkrasından sonra gelmek üzere, “Sanığın cezasının TCK’nın 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.02.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.