Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2020/6701 E. 2021/1831 K. 08.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6701
KARAR NO : 2021/1831
KARAR TARİHİ : 08.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Müştekinin suça konu bisikleti bıraktığı işyerinin tam olarak neresinde olduğu olay yeri görgü tespit tutanağı ve beyanlardan olay yerinin tam olarak anlaşılamadığı, bu itibarla suç yerinin belirlenmesi amacıyla öncelikle sanık ve müştekiden bu hususlar sorulup gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi de yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi olay tarihi itibariyle bina veya eklentisi niteliğinde olması ya da bir yere sabitlendiyse eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde tanımlanan suçu, aksi halde ise aynı Kanunun 141/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-) Müşteki suça konu bisikleti suç tarihinde 20:30-21:00 sıralarında park edip gece saat 23:30 sıralarında bisikletin yanına gittiğinde hırsızlık yapıldığını gördüğünü beyan ettiği, sanığın ise aynı gün akşam gece yarısı tek başıma eylemi gerçekleştirdiğini ifade ettiği anlaşılmakla; suç saatinin gerçekleştirdiği saat müşteki ve sanıktan sorularak kesin olarak belirlenmeden eksik incelemeyle karar verilmesi;
3-) Mahkemece suçun gündüz vakti TCK’nın 141/1. maddesindeki suçu oluşturduğunun kabulü halinde, hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK’nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca; “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
4-) Suç tarihi itibarı ile TCK’nın 142/1-e maddesinin belirlediği asgari temel ceza 3 yıl hapis cezası olduğu halde 2 yıl hapis cezası şeklinde asgari temel ceza belirlenmesi ve TCK’nın143. maddesince yarı oranında arttırım yapılması gerektiği halde yazılı şekilde 1/3 oranında arttırım yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.