YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/9292
KARAR NO : 2021/10641
KARAR TARİHİ : 07.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf
HÜKÜM : Delil olarak saklama

Mahalli mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Müstakil olarak verilen delil olarak saklanması kararının tabi olduğu kanun yolu ön sorun olarak değerlendirilmiştir.
Sanık hakkında “Kaybolmuş veya Hata Sonucu Ele Geçmiş Eşya üzerinde Tasarruf” suçundan açılan kamu davasıyla ilgili olarak 26/01/2016 tarihinde karar verildiği ancak emanette kayıtlı suç eşyası hakkında herhangi bir karar verilmediği anlaşıldığından emanetin 2015/7396 sırasında kayıtlı M. Zarfta 1 adet CD’nin 10/01/2020 günlü ek kararla delil olarak saklanmasına karar verilmiş ve bu karar sanık tarafından verilen 12/06/2020 tarihli dilekçeyle temyiz edilmiştir.
Müsadere, bir güvenlik tedbiridir. Müsadere kararları, kural olarak asıl hükmün tabi olduğu kanun yoluna tabidir. Dosya arasında bulunan bir belge veya materyalin delil olarak saklanması hususunda da müstakil müsadere veya iade kurumuna ilişkin hükümlerin kıyasen uygulanması gerekir. Müstakil müsadere veya iade kararlarına gelince;
Karar tarihi itibariyle ikili bir ayırım yapmak gerekir.
1- Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçmeden önce müstakil olarak verilen müsadere (veya iade) kararları yönünden 04.06.1936 gün ve 12-14 sayılı Yargıtay İçtihadı birleştirme kararı uyarınca karar tarihindeki miktara ve 5219 sayılı Kanun ile değişik 1086 sayılı HMUK’nın 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırına göre kararın kesin olup olmadığı belirlenecektir. Buna göre, 20.07.2016’dan önce müstakil olarak verilen ve kesin olmayan kararlar temyiz kanun yoluna tabi olacaktır.
2- 20.07.2016 ve sonrasında müstakil olarak verilen müsadere (veya iade) kararları, 5271 sayılı CMK’nın 256 ve 258. maddeleri uyarınca, istinaf kanun yoluna tabidir.
Açıklanan nedenlerle;
5271 sayılı CMK’nın 256 (1) ve 258. maddeleri uyarınca verilen 10/01/2020 tarihli delil olarak saklanmasına dair ek kararın 258 (1). istinaf kanun yoluna tabi olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın temyiz isteminin aynı kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 5271 sayılı
Ceza Muhakemesi Yasasının 264 (1). maddesi uyarınca, sanık yönünden yasa yoluna başvuruda mercide yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2.fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 07/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.