YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/9619
KARAR NO : 2021/3107
KARAR TARİHİ : 23.02.2021

Mala zarar verme suçundan sanık …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 31/3 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.600,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Aydın Çocuk Mahkemesinin 20/11/2009 tarihli ve 2009/33 esas, 2009/338 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı’nın 28/10/2020 gün ve 94660652-105-09-13852-2020-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 05/11/2020 gün ve 2020/96867 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 13/09/2018 tarihli ve 2016/17800 Esas, 2018/11567 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, karar tarihinde Silivri 5 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığın 13/07/2009 tarihli duruşmada savunmasının alınması sırasında duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmaksızın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 193/1. maddesinde yer alan “Kanunun ayrık tuttuğu hâller saklı kalmak üzere, hazır bulunmayan sanık hakkında duruşma yapılmaz. Gelmemesinin geçerli nedeni olmayan sanığın zorla getirilmesine karar verilir.” şeklindeki ve 196/5. maddesinde yer alan “Hastalık veya disiplin önlemi ya da zorunlu diğer nedenlerle yargılamanın yapıldığı yargı çevresi dışındaki bir hastahane veya tutukevine nakledilmiş olan sanığın, sorgusu yapılmış olmak koşuluyla, hazır bulundurulmasına gerek görülmeyen oturumlar için getirilmemesine mahkemece karar verilebilir.” şeklindeki düzenlemelere aykırı olarak, son oturumda hazır bulundurulmayan sanığın yokluğunda yargılamaya devam edilip, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK.nun 309. maddesinde düzenlenen kanun yararına bozma yasa yoluna, temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı başvurulabilmesi mümkün olup, Aydın Çocuk Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu edilen 20/11/2009 tarihli ve 2009/33 esas, 2009/338 sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 13.Ceza Dairesinin14.11.2013 gün ve 2012/18584 Esas 2013/33918 karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi suretiyle kesinleştiği belirlenmekle, bu aşamada 5271 sayılı CMK.nun 308.maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna başvurulması mümkün olup, yerel mahkeme hükmü kanun yararına bozma yasa yoluna konu edilemeyeceğinden, Aydın Çocuk Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu edilen 20/11/2009 tarihli ve 2009/33 esas, 2009/338 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 23/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.