YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11659
KARAR NO : 2021/11084
KARAR TARİHİ : 10.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Mala zarar verme, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Sanık … hakkındaki kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL’ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmü kesin olup, sanık hakkında kasten yaralama suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezasının türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince temyiz itirazlarının, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Sanıklar hakkındaki mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
1) Sanıklar hakkında katılanlara ait evin camlarına taş atmak suretiyle kırmalarının yanında bahçelerinde bulunan iki adet zeytin ağacını kestiklerinden bahisle 5237 sayılı TCK’nın 152/1-c maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmiş ise de, dosya kapsamından zeytin ağaçlarını sanıklar tarafından kesildiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetleri için yeterli kabul edilebilir delil bulunmadığı, bu itibarla sanıkların katılanlara ait evin camlarını taş atmak suretiyle kırmaları nedeniyle eylemlerine uyan TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,
2) Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK’nın 151. maddesinde tanımı yapılan mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca; ”Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafii, sanık …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.