YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15489
KARAR NO : 2021/16113
KARAR TARİHİ : 21.10.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Müstakil olarak verilen iade kararının tabi olduğu kanun yolu ön sorun olarak değerlendirilmiştir.
Sanık hakkında “nitelikli hırsızlık” suçundan açılan kamu davasıyla ilgili olarak 16/04/2013 tarihinde beraat kararı verildiği, ancak emanette kayıtlı suç eşyası hakkında herhangi bir karar verilmediği anlaşıldığından, Adlî Emanetin 2011/470 sırasında kayıtlı “Mühürlü torba içinde 30 TL’lik Karahan Petrolden alınmış 01 ND 967 plakalı otoyla ait yakıt fişi, (slip)1 adet kısa kollu lacivert yakalı kırmızı lacivert beyaz çizgili tişört ile iki adet poşet, 2 adet petrol ofisi hitrolik fren yağı, 1 adet Refleks motoroil ekonomizer marka koruyucu yağ, 1 adet Duble Up 10 W-40/15W-40 motor koruyucusu, 2 adet 23 W’luk tasarruflu ampul”ün sanığa iadesine karar verilmiş ve bu karar sanık tarafından verilen 13/03/2017 tarihli dilekçeyle temyiz edilmiştir.
Müsadere, bir güvenlik tedbiridir. Müsadere kararları, kural olarak asıl hükmün tabi olduğu kanun yoluna tabidir. Dosya arasında bulunan bir belge veya materyalin delil olarak saklanması hususunda da müstakil müsadere veya iade kurumuna ilişkin hükümlerin kıyasen uygulanması gerekir. Müstakil müsadere veya iade kararlarına gelince;
Karar tarihi itibariyle ikili bir ayırım yapmak gerekir.
1- Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçmeden önce müstakil olarak verilen müsadere (veya iade) kararları yönünden 04.06.1936 gün ve 12-14 sayılı Yargıtay İçtihadı birleştirme kararı uyarınca karar tarihindeki miktara ve 5219 sayılı Kanun ile değişik 1086 sayılı HMUK’un 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırına göre kararın kesin olup olmadığı belirlenecektir. Buna göre, 20.07.2016’dan önce müstakil olarak verilen ve kesin olmayan kararlar temyiz kanun yoluna tabi olacaktır.
2- 20.07.2016 ve sonrasında müstakil olarak verilen müsadere (veya iade) kararları, 5271 sayılı CMK’nın 256 ve 258. maddeleri uyarınca, istinaf kanun yoluna tabidir.
Açıklanan nedenlerle;
5271 sayılı CMK’nın 256 (1) ve 258. maddeleri uyarınca verilen 28/02/2017 tarihli iadeye dair ek kararın istinaf kanun yoluna tabi olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın temyiz isteminin aynı kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası’nın 264 (1). maddesi uyarınca, sanık yönünden yasa yoluna başvuruda mercide yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2.fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 21/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.