YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/21934
KARAR NO : 2022/15159
KARAR TARİHİ : 03.11.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen hükmün 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre” tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 sayılı Kanun’un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.” hükmü karşısında sanığın duruşmada beyan ettiği adrese tebligat yapılmaksızın doğrudan mernis adresine mernis şerhi yapılan tebligatın geçerli bir tebligat olarak kabul edilemeyeceği anlaşıldığından; sanığın 09.07.2015 tarihli dilekçesi ile gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmediği gerekçesi ile eski hale getirme talepli temyiz dilekçesi vermiş olmakla; öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabulü ile yapılan temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Katılanın … ilinden Akhisar’a gitmek üzere 22:00 sıralarında şehirlerarası yolcu otobüsüne bindiği, … iline geldiğinde uyuya kaldığı, … otogarında iken yanındaki şahsın kendisini uyandırması üzerine cep telefonunun çalındığını fark ederek şahısların peşinden gittiği, ancak otobüsün kalkması sebebiyle otobüse geri döndüğü olayda; … … arasındaki mesafe ve katılanın telefonun İMEİ sorgulamasında en son saat 00:26 da müşteki tarafından kullanıldığı anlaşılmakla; eylemin gece gerçekleşmiş olmasına rağmen sanık hakkında TCK’nın 143. maddenin uygulanmamış olması,
2- Sanık tarafından rızai bir iade olmaması ve pişmanlık göstermemesi karşısında; şartları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK’nın 168. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın korunmasına, 03.11.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.