YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/22871
KARAR NO : 2023/9433
KARAR TARİHİ : 21.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Hükümlü hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2000 tarihli ve 1996/486 Esas, 2000/8 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında mağdurlar …, …, …, … Tahsin …, …, …’ya yönelik nitelikli yağma suçundan ayrı ayrı olmak üzere toplamda altı kez 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 497 inci maddesinin birinci fıkrası, 59 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2000 tarihli ve 1996/486 Esas, 2000/8 Karar sayılı Kararının hükümlü müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 03.08.2000 tarihli ve 2000/6463 Esas, 2000/5692 Karar sayılı kararı ile temyiz süresinde olmadığından reddine karar verilmiştir.
3. Suç tarihinden sonra 01 Haziran 2005 tarihinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) yürürlüğe girmesi üzerine duruşma açmadan yapılan uyarlama yargılaması neticesinde … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.10.2005 tarihli ve 1996/486 Esas ve 2000/8 Karar sayılı Ek Kararı ile 765 sayılı Kanun’un lehe olduğu değerlendirilerek yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.
4. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.10.2005 tarihli ve 1996/486 Esas ve 2000/8 Karar sayılı kararının hükümlü müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 07.03.2017 tarihli ve 2017/1528 Esas, 2017/531 Karar sayılı kararı ile,
“1-) 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlüler yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçların yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden dosya üzerinde hüküm kurulması,
2-) Hükümlü … yanında temyizin konusu olmayan diğer hükümlü … (…) ile birlikte olay tarihlerinde gece vakitlerinde mağdurlar …, …, …, …, … ve …’in bulunduğu araçlara bindikleri, mağdurların biralarına uyku ilacı katarak uyumalarını sağladıktan sonra paralarını, cep telefonlarını, kol saatlerini ve bazı araçların teyplerini alarak olay yerinden kaçmaları biçiminde gerçekleşen eylemlerinin mağdur sayısınca 765 TCK’nun 497/1, 59/2, 31, 33. maddesindeki suçu oluşturduğu, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 149/1-c ve h, 62, 53. maddeleri bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında değerlendirme ve uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-)….
4-) Kabul ve uygulamaya göre de;
5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 6/1. maddesine göre ağır hapsin, hapis cezasına dönüştürülmesi gerektiğinin gözetilmemesi,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
5. … Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2018 tarihli ve 2019/1444 Esas, 2020/2140 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında mağdurlar …, …, …, … … …, …, … yönelik nitelikli yağma suçundan, ayrı ayrı olmak üzere toplamda altı kez 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c), (d), (h) bentleri, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
6. … Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.10.2018 tarihli ve 2019/1444 Esas, 2020/2140 Karar sayılı kararının hükümlünün temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 23.06.2020 tarihli ve 2019/1444 Esas, 2020/2140 Karar sayılı kararı ile,
“1-Hükümlü … yanında temyizin konusu olmayan diğer hükümlü Irına Shaveshova (Çiğdem Aslansulivan) ile birlikte el ve iş birliği içerisinde olay tarihlerinde gece vakitlerinde mağdurlar …, …, …, …, … ve …’in bulunduğu araçlara binip, mağdurların biralarına uyku ilacı katarak uyumalarını sağlamak suretiyle yağma suçunu işlediği anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nin 149/1. maddesinin (c) ve (h) bendi ile uygulama yapılması gerekirken koşulları oluşmadığı halde (d) bendi ile de uygulama yapılması,
2- Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun rızasının aranacağı gözetilmeden, somut olayda mağdurlar …, …, …, … ve …’in zararlarının giderilmediğinin anlaşılması karşısında, koşulları bulunmadığı halde, 168/3-4 maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,
3- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanması yönünden 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı yasanan 10. maddesi ile yapılan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
7. … Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2020/269 Esas, 2021/82 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında mağdurlar …, …, …, … … …, …, … yönelik nitelikli yağma suçundan, ayrı ayrı olmak üzere toplamda altı kez 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c), (h) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükümlü Müdafiinin Temyiz Sebebi
1.Hükmü temyiz etme iradesine,
2. Vesaire,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
1. Hükümlü … yanında temyizin konusu olmayan diğer hükümlü I.S. (Ç.A.) ile birlikte olay tarihlerinde gece vakitlerinde mağdurlar …, …, … …, …, … ve …’in bulunduğu araçlara bindikleri, mağdurların biralarına uyku ilacı katarak uyumalarını sağladıktan sonra paralarını, cep telefonlarını, kol saatlerini ve bazı araçların teyplerini alarak olay yerinden kaçtıkları anlaşılmıştır.
2. Hükümlü hakkında nitelikli yağma suçundan 765 sayılı Kanun’un 497 nci maddesinin birinci fıkrası ve 59 uncu maddesi uyarınca kurulup temyiz reddine karar verilen ve kesinleşen hükmünden sonra uyarlama yargılamalarının Yargıtay 6. Ceza Dairesi tarafından Hukuki Sûreç bölümünün 4 ve 6 numaralı paragraflarında açıklandığı şekilde bozma kararları da dikkate alınarak yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanunu’nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümlerde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2021 tarihli ve 2020/269 Esas, 2021/82 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
21.03.2023 tarihinde karar verildi.