YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/23579
KARAR NO : 2023/8705
KARAR TARİHİ : 07.02.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/29770 soruşturma numaralı ve 18.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-h ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2017 tarihli ve 2015/328 Esas, 2017/399 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149/1-a-h, 62/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsubuna karar verilmiştir.
3. … Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 30.05.2018 tarihli ve 2018/762 Esas, 2018/1277 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1-h maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;
1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılmasına yeter somut delil bulunmadığına, eksik inceleme ve araştırma ile mahkumiyet hükmü kurulduğuna, müştekinin yaralandığını gösterir adli rapor bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine,
2. Kabul edilmemek kaydıyla, olayda bıçak kullanılmadığına zira bıçağın ele geçmediğine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Şikâyetçinin olay gecesi saat 23.00 sıralarında parkta yürüdüğü sırada sanığın, yanında başka bir şahıs olduğu halde müştekinin yanına gelerek sigara istedikleri, şikâyetçinin sigarasının olmadığını söylemesi üzerine sanığın cebinden ele geçirilemeyen bıçağı çıkartarak cep telefonunu istediği, şikâyetçinin korkarak sanığa cep telefonunu verdiği ve sanığın meçhul şüpheli ile birlikte olay yerinden uzaklaştığının kabul edildiği anlaşılmıştır.
2. Şikâyetçinin boğazına bıçak dayayarak cebindeki telefonunu alan şahsın, sanık … olduğunu teşhis ettiğine ilişkin 20.05.2015 tarihli fotoğraf teşhis tutanağı ile aynı tarihli canlı teşhis tutanağı dava dosyasında mevcuttur.
3. Şikâyetçinin aşamalarda (1) numaralı paragraftaki olay anlatımı yönünde beyanda bulunarak sanığı kesin ve net olarak teşhis ettiği görülmüştür.
4. Sanık savunmasında özetle; “…müşteki bizim üst sokağımızda oturur, ben arakadaşım … ile parkta otururken şahıs yanımıza gelmişti, muhtelemelen uyuşturucu kullanmıştı, ne dediğini bilmiyordu, aramızda tartışma ve kavga çıkmıştı, bu yüzden üstüme ifade veriyor, ben kesinlikle iddia edildiği gibi geceleyin bıçak ile bu şahsı tehdit edip telefonunu almış değilim, müşteki ile aramızda resmiyette karakola ya da adliyeye intikal etmiş bir husumet yoktur” şeklinde tevil yollu beyanda bulunduğu görülmüştür.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, bir isabetsizlik bulunmadığı; ancak 30,00 TL tercüman giderinin sanığa yükletilemeyeceğinden bahisle hükmün yargılama giderlerine ilişkin bölümünün hüküm fıkrasından çıkarılarak “Sanığın yargılama nedeniyle sarfına sebebiyet verdiği 7 adet tebligat gideri 70,00 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline” ibaresinin yazılmasına karar verilmek sureti ile sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Şikayetçinin beyanı, sanığın savunması ile dosya içerisinde mevcut teşhis tutanakları ve belgeler ile mahkemece gösterilen gerekçeye göre, sanığın eyleminin sabit olduğu, kararın usul ve kanuna uygun olduğu kabul edilen hükümde, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılmasına yeter somut delil bulunmadığına, eksik inceleme ve araştırma ile mahkumiyet hükmü kurulduğuna, şikâyetçinin yaralandığını gösterir adli rapor bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, ilişkin temyiz sebepleri yönünden kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Suçun işlenmesi sırasında sanığın şikâyetçinin boğazına bıçak dayayarak katılanı korkutup telefonunu aldığı anlaşılmakla hükümde, olayda bıçak kullanılmadığına ilişkin temyiz sebebi yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.
C. Olayda birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması ve 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 30.05.2018 tarihli ve 2018/762 Esas, 2018/1277 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Gerekçe Bölümünün (C) paragrafında belirtilen eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
07.02.2023 tarihinde karar verildi.