YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/23867
KARAR NO : 2023/8916
KARAR TARİHİ : 27.02.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 19.09.2017 tarihli ve 2017/14686 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (d) ve (h); 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması isteğiyle kamu davası açılmıştır.
2. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2017 tarihli ve 2017/412 Esas, 2017/416 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (d), (h) bentleri, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. … Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 03.05.2018 tarihli ve 2018/487 Esas, 2018/1052 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2021 tarihli ve 2018/49313 numaralı tebliğname ile sebep yokluğundan sanık müdafiiinin temyiz isteminin reddi yönünde görüş bildirmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın mahkumiyetine yeterli delilin bulunmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanığın saat 00:10 sularında asfalt şantiyesinde bekçi olarak çalışmakta olan katılanın yanına gelip, tüfek doğrulatarak mağdurun motosikletini ve cep telefonunu zorla aldığının kabul edildiği olayda sanık hakkında Hukuki Süreç bölümünün 2 numaralı paragrafında izah edildiği şekilde 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (d) ve (h) bentleri ile uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.
2. Sanık aynı gün saat 20.00 sularında katılana ait motosikletle seyir halindeyken yakalanmış olup buna ilişkin 14.08.2017 tarihli tutanağın dosya içerisinde mevcut olduğu görülmüştür.
3. Sanık mağdur tarafından teşhis edilmiştir.
4. Sanık suçunu ikrar etmiştir.
5. Olay yeri basit krokisinin dosya içerisinde mevcuttur.
6. Katılan, 28.11.2017 tarihli oturumda hesabına 1.250,00 TL yatırılarak zararının giderildiğini belirtmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından “…Gece vakti silahla işlenen müştekiye yönelik yağma suçunun iş yerinin içerisinde değil önünde gerçekleştiğinin, suçun gerçekleştiği yerin iş yeri ya da müştemilatı (eklentisi) niteliğinde olmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan eylemine uyan TCK’nın 149 uncu maddesinin 1 inci Fıkrasının (a) ve (h) bendlerinin yanında, koşulları bulunmayan (d) bendi ile de uygulama yapılıp hüküm kurulması, temel cezanın belirlenmesi sırasında alt sınırdan ayrılırken TCK’nın 61 inci maddesine uygun biçimde gösterilen “suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri” şeklindeki dosya içeriği ile uyumlu alt sınırdan ayrılmayı gerektirir gerekçenin yeterli ve yerinde olması nedeniyle, sonuca etkili görülmediğinden davanın yeniden görülmesi ve hükmün düzeltilmesi nedeni yapılmamıştır…” eleştirisi dışında bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Tebliğname Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 288 inci maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.”, aynı Kanun’un 294 üncü maddesinin ”Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” ve aynı Kanun’un 301 inci maddesinin ”Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminde hukuki neden bulunduğu kabul edilmekle, tebliğnamede red isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
B. Öne Sürülen Temyiz Sebebi Yönünden
1. Katılanın aşamalarda değişmeyen anlatımları, sanık ikrarı ve tutanak içeriklerine göre sanığın suçu sabit görülmüş ve kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamaşıtır.
2. Sanığın suça konu motosiklet ile seyir halindeyken devriye görevi yapan kolluk güçleri tarafından şüphe üzerine durdurulup yakalandığı ve bu yolla ele geçen motosikletin katılana teslim edildiği, bu aşamadan sonra katılanın diğer zararlarının giderilmiş olması 5237 sayılı Kanun’un 168 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca kısmi iade oluşturacağı, buna göre katılana kısmi iadeye muvafakat edip etmediği sorularak sonucuna göre, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gazinantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 03.05.2018 tarihli ve 2018/487 Esas, 2018/1052 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda gerekçe bölümünün B paragrafının (1) numaralı bendinde açıklanan eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
27.02.2023 tarihinde karar verildi.