Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2021/23970 E. 2023/9287 K. 14.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/23970
KARAR NO : 2023/9287
KARAR TARİHİ : 14.03.2023

İSTİNAF SONRASI TEMYİZ

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/1725 E., 2018/2394 K.
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 07.02.2018 tarihli, 2018/4023 soruşturma No.lu iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrası, (a) bendi, 53 ve 63 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. … 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2018 tarihli ve 2018/108 Esas, 2018/77 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 53 ve 63 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

3. … Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 06.12.2018 tarihli ve 2018/1725 Esas, 2018/2394 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası
Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri,
1. Sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,
2. Sanık tarafından gerçekleştirilen fiillerin yağma suçunun unsurlarını oluşturmadığına,
3. Olayda bıçak kullanılmadığına, bıçak kullanıldığına dair delil olmadığına,
4. Daha az cezayı gerektiren hallerin değerlendirilmediğine,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. İlk derece Mahkemesince, olay tarihinde sanık … ‘in mağdur … ‘nin telefonunu aldığı ve sonrasında geri vermediği hususu sabit görülmüş, mağdurun olayın sıcağı sıcağına kolluktaki “telefonu istediği sırada bıçak çektiği, sustalı olduğunu anladığı bıçağı açmadığını belirttiği sonrasında arkasından koştuğu sanığın kendisine aynı şekilde açılmamış halde sustalı bıçağı göstererek kaybolmasını söylediği” beyanının dosya kapsamına uygun ve doğru olduğu bu beyana üstünlük tanınması gerektiği mahkemedeki “sanığın peşinden gittiği sırada kendisine kaybol dediği bu sebeple peşinden gitmediği yine sanığın eline cebine attığı bu şekilde korktuğu ” şeklindeki beyanlarının sanığın daha az ceza almasına yönelik koruma amaçlı olduğu değerlendirilmiş, sanığın bıçak göstermek sureti ile müştekiyi tehdit ederek telefonunu aldığı bu şekilde silah kullanarak yağma suçunu işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Mağdur sanığı teşhis etmiştir.

3. Sanık mağdurun telefonunu aldığını ikrar etmiş ancak olayda bıçak kullanmadığını beyan etmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suça konu telefonun suç tarihindeki değeri tespit edilip sonucuna göre sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, değer azlığına ilişkin 5237 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının düşünülmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2018 tarihli ve 2018/108 Esas, 2018/77 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

14.03.2023 tarihinde karar verildi.