YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/24761
KARAR NO : 2023/10434
KARAR TARİHİ : 03.05.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Yağma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 19.07.2017 tarihli ve 2017/3155 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a, 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2018 tarihli ve 2017/93 Esas 2018/52 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanunu’nun 148/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, cezanın mahsubuna karar verilmiştir.
3. … Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 27.12.2018 tarihli ve 2018/2598 Esas, 2018/2704 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yağma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
1.Müştekinin soyut beyanı dışında delil olmadığına,
2.Yağmanın unsurları olmadığına,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Katılan ile sanığın arkadaş oldukları, aralarında daha önceden gerçekleştiği iddia edilen yağma olayı ile ilgili sanığın yargılandığı, sanığın bu olaydan katılanı sorumlu tuttuğu ve sanığın aralarındaki önceki mahkumiyetini kastederek para istediği, “Madem imkanın yok, olmazsa telefonunu ver” diyerek katılandan cep telefonunu istediği, katılanın telefonunda kontör bulunmadığını arama yapamadığını söyleyip vermek istemeyince sanığın bıçak göstermek suretiyle katılanın cep telefonunu alarak aracına binerek aracı hareket ettirdiği, katılanın araca yetiştiği telefonu istediği ancak sanığın vermediği, sanığın katılanı aracın içerisine aldığı, katılana telefonun ikinci el fiyatını sorduğu ve “O parayı getir telefonu al, 2-3 gün içinde parayı getirirsen telefonu satmam, benden alırsın” dediği ve katılanı araçtan indirerek uzaklaştığı, sanığın telefonu bir hafta sonra bir telefoncuya sattığı eylemin ilk derece mahkemesi tarafından maddi vakıa olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.
2. Sanığın ”Telefonu katılanın rızasıyla verdiğine, katılana bıçak gösterip tehdit etmediğine” ilişkin savunması dosyada mevcuttur.
3. Katılanın aşamalarda değişmeyen ”Sanığın kendisine bıçak çekerek telefonu aldığını” iddia ettiği, beyanı dosyada mevcuttur.
4. Katılanın uğradığı zararın soruşturma ve kovuşturma aşamalarında giderilmemiş olduğu dosyada mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Somut olay değerlendirildiğinde; katılanın aşamalardaki istikrarlı anlatımı ve dosya içeriğine göre sanığın bıçak göstermek suretiyle katılanın cep telefonunu yağmaladığı anlaşılmakla sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanunu’nun 149/1-a maddesine uyduğu gözetilmeyerek, suç vasfında hata yapılarak aynı Kanun’un 148/1. maddesi ile hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden temyiz istemi yerinde görüldüğünde … Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 27.12.2018 tarihli ve 2018/2598 Esas, 2018/2704 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 307. maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 2. Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
03.05.2023 tarihinde karar verildi.