YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/25375
KARAR NO : 2023/11216
KARAR TARİHİ : 05.06.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/1197 E., 2018/1347 K.
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafiileri
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ödemiş Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.04.2016 tarihli ve 2016/700 Esas sayılı iddianamesi ile nitelikli yağma suçundan sanık … hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c), (d), (h) bentleri ve 35 inci maddesi uyarıca; sanık … hakkında 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c), (d) ve 35 bentleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinin 08.03.2018 tarihli ve 2016/127 Esas, 2018/82 Karar sayılı kararı ile nitelikli yağma suçundan sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c), (d), (h), 35 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanık … hakkında 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c), (d) bentleri, 35 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeler uyarınca 5 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının ve hükmedilen hapis cezasının mükerrilere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. … Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 1l.10.2018 tarihli ve 2018/1197 Esas, 2018/1347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık … Müdafiinin Temyiz Sebepleri
1. Sanığın mahkûmiyeti için yeterli delilin bulunmadığına,
2. Takdiri indirim nedeninin uygulanmadığına,
3. Cezanın yüksek tayin edildiğine,
İlişkindir.
B. Sanık … Müdafiinin Temyiz Sebepleri
1. Sanığın mahkûmiyeti için yeterli delilin bulunmadığına,
2. Takdiri indirim nedeninin uygulanmadığına,
3. Değer azlığı hükümlerinin uygulanmadığına,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık …’in 11.03.2016 günü saat 21.00 sularında mağdura ait kahvehaneye gelip mağdura bağırarak “…bundan sonra bana her hafta 100,00 TL haraç vereceksin, parayı vermezsen seni öldürürüm…” diyerek para istediği, ardından ayrıldığı, ertesi gün saat 09.00 sularında tekrar gelip “…ya bana 100,00 TL vereceksin ya da bu kahvehaneyi kapatıp gideceksin…” şeklinde konuştuktan sonra gittiği, 13.03.20016 günü saat 17.30 sularında bu defa yanında diğer sanık … ile birlikte kahvehaneye geldiği ve masaya yumruk atıp “…ben bu kahvehane açılmayacak demedim mi kapat bu kahveyi yoksa seni öldürürüm…” dedikten sonra kahvehanede müşteri olarak bulunan tanıklara hitaben çıkın dışarı diyerek bağırdığı, ardından sanık …’ın “…seni öldürürüm, bu kahveyi kapatmazsan…” biçiminden sözler sarf ettikten sonra sandalye ile kahvehanenin camını kırdığı ve sanıkların bu şekilde mağdura karşı nitelikli yağmaya teşebbüs suçunu işlediklerinin maddi vaka olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.
2. Mağdura ait kahvehanenin camının kırıldığına ilişkin kolluk tarafından tutulan dosya içerisinde mevcuttur.
3. Olayın cereyan ettiği sırada kahvehanede müşteri olarak bulunan tanıkların olaydan hemen sonra alınan beyanları ile mağdur anlatımının uyumlu olduğu saptanmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Delil Yetersizliği Yönünden
Olaydan hemen sonra ifadeleri alınan mağdur ve tanık anlatımlarının birbirleriyle uyumlu olması, olay yeri görgü ve tespit tutanağı içeriği ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların suçu sabit görülmüş ve kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Takdiri İndirim Yönünden
Takdiri İndirimler yönünden; 5237 sayılı Kanun’un “Takdiri İndirimler” başlıklı 62 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre “Takdiri indirim nedeni olarak, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulabilir…”, Mahkemece sanık … yönünden “…Sanığın dosyaya yansıyan olumsuz sosyal ilişkileri, suç işleme eğilimleri, fiili işledikten sonraki tutum ve davranışları da nazara alınarak sanık hakkında TCK’nın 62/1 maddesinde yer alan takdiri indirim hükmünün tatbikine takdiren yer olmadığına…” sanık … yönünden “…Sanığın dosyaya yansıyan olumsuz sosyal ilişkileri, sabıkalı geçmişi, suç işleme eğilimleri, fiili işledikten sonraki tutum ve davranışları da nazara alınarak sanık hakkında TCK’nın 62/1 maddesinde yer alan takdiri indirim hükmünün tatbikine takdiren yer olmadığına…” şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile lehe hükümlerin uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
C. Ceza Miktarı Yönünden
Sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken gösterilen teşdit gerekçesinin 5237 sayılı Kanun’un 3 ncü ve 61 inci maddelerine göre ölçülü olduğu saptanmış ve kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
D. Değer Azlığı Yönünden
Sanıkların suç kasıtları ve özgülenen amaçlarının mağdurdan her hafta 100,00 TL’yi almaya yönelik oldukları dikkate alındığı 5237 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan değer azlığı hükümlerinin uygulanmaması yerinde olup değer azlığı hükümlerine yönelik kurulan temyiz istemleri yerinde görülmemiş, kurulan hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 11.10.2018 tarihli ve 2018/1197 Esas, 2018/1347 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
05.06.2023 tarihinde karar verildi.