YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9170
KARAR NO : 2022/3990
KARAR TARİHİ : 22.03.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli hırsızlığa teşebbüs
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 28.02.2017 gün ve 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı ilamında, 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen hırsızlık suçunun bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında işlenmesi halinde eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğunun belirtildiği, somut olayda; hırsızlığa teşebbüs edilen yerin fakülte binasının bayan tuvaleti olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeyerek, aynı Kanun’un 142/1-a maddesi ile hüküm kurulması,
2-Somut olayda çalınmaya teşebbüs edilen para miktarının 40 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan paranın değerinin az olması nedeniyle TCK’nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
3-Sanığın, tekerrüre esas alınan … (Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 27.03.2012 tarih ve 2010/2001-2012/521 E.-K sayılı ilamındaki TCK’nın 106/1. maddesinde yer alan “tehdit” suçundan mahkumiyetine ilişkin olarak; UYAP üzerinden yapılan inceleme sonucunda …(Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesi’nce 27.06.2019 tarihli ek karar ile 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri gereğince taraflar arasında uzlaşma sağlandığından kamu davasının düşürülmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, suç tarihi itibariyle başkaca tekerrüre esas alınabilecek ilamı da bulunmayan sanık hakkında anılan ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 22.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.