YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11280
KARAR NO : 2023/8
KARAR TARİHİ : 16.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/52156 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 53 üncü maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.
2. … 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.02.2014 tarihli ve 2014/216 Esas, 2014/202 Karar sayılı kararı ile görevsizliğine, sanık hakkında yağmaya teşebbüs eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 148 inci, 35 inci, 53 üncü, 58 inci maddeleri gereğince yargılama yapılması için dosyanın görevli ve yetkili … Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
3. … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2015 tarihli ve 2014/241 Esas, 2015/331 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının (1) bendi uyarınca 6 ay hapis, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilen hapis cezasının beher günü takdiren 20,00 TL’den paraya çevrilmek suretiyle 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
4. … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.07.2015 tarihli ve 2014/241 Esas, 2015/331 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 21.01.2021 tarihli ve 2019/1716 Esas, 2021/515 Karar sayılı kararı ile;
“Katılan …’den 5237 sayılı TCK’nın 150/1. maddesi anlamında hukuki ilişkiye dayanan bir alacağı bulunmayan sanığın, katılanı ölümle tehdit ederek 250.000,00 TL para istemek suretiyle gerçekleşen eyleminin yağma suçuna teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsil amacı ile tehdit suçundan hüküm kurulması”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
5. … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.06.2021 tarihli ve 2021/99 Esas, 2021/215 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Kanun’ un 148 inci maddesi, 35 inci maddesi ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 2019/1716 Esas, 2021/515 Karar sayılı bozma ilâmının son fıkrası gereğince 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkını korumak üzere neticeten 3600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri,
1. Sanığın atılı suçu işlediğine dair hiçbir delil bulunmadığını, yerel mahkemenin Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 2019/1716 Esas ve 2021/515 Karar sayılı ilâmına uyarak sanığa yağma suçuna teşebbüsten dolayı ceza verilmesinin hatalı olduğuna;
2. Vesaire
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık savunmasında, katılanla ortak iş yaptıklarını bundan dolayı kendisinden alacaklı olduğunu, katılanı tehdit etmediğini, sadece kendi hissesini istediğini savunmasında bulunduğu, sanığın katılan …’den 5237 sayılı TCK’nın 150 nci maddesinin birinci fıkrası anlamında hukuki ilişkiye dayanan bir alacağı bulunduğuna ilişkin dosyada bilgi ve delil bulunmadığı, bu haliyle sanığın, olay tarihi olan 01.12.2013 günü, katılanın iş yerine gelip, onu ölümle tehdit ederek 250.000,00 TL para istediği anlaşılmıştır.
2. Katılanın soruşturma aşamasındaki beyanlarında, sanık ile aralarında hukuki bir alacaktan bahsetmediği kovuşturma aşamasında ise açıkça aralarında bir alacak verecek ilişkisinin bulunmadığını beyan ettiği görülmüştür.
3. Katılanın beyanını destekleyen tanık B.Ç.’nin, Ö.Ö.’nün, G.Ö.’nün, H.O.’nun beyanları dava dosyasında mevcuttur.
4. Sanığın tevil yollu ikrarda bulunduğu görülmüştür.
5. Mahkemenin Hukuki Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Katılanın beyanı, sanığın savunması, tanıkların beyanları ve Hukuki Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmı karşısında, eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.06.2021 tarihli ve 2021/99 Esas, 2021/215 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.01.2023 tarihinde karar verildi.