YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12630
KARAR NO : 2023/15439
KARAR TARİHİ : 20.12.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/151 E., 2021/388 K.
SUÇ : Silahla tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun ( 5271 sayılı kanun ) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çaycuma Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/915 Soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (5237 sayılı Kanun) 86/2-3.e, 35, 53/1. inci maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Çaycuma Sulh Ceza Mahkemesinin 01.10.2013 tarihli ve 2013/299 Esas, 2013/723 Karar sayılı kararı ile görevsizliğine, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a ve 53. maddesi uyarınca yargılama yapılması için dosyanın Çaycuma Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2014 tarihli ve 2013/440 Esas, 2014/262 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a, 62/1, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

4. Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2014 tarihli ve 2013/440 Esas, 2014/262 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 23.10.2019 tarihli, 2019/1945 Esas, 2019/4989 Karar sayılı kararı ile;
“…Sanık hakkında açılan kamu davasında, alacağın tahsili amacıyla yakınanın tehdit edildiğinin belirtilmesi karşısında; sanığın eyleminin daha az cezayı gerektiren hal ve/veya yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine Çaycuma 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2019 tarihli ve 2019/580 Esas, 2019/327 Karar sayılı kararı ile görevsizliğine, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 148/1 inci maddesi uyarınca yargılama yapılması için dosyanın … Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

6. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2021 tarihli ve 2020/151 Esas, 2021/388 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 150/1 yollamasıyla aynı kanunun 106/2-a, 62/1, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

7. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri
1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suç işleme kastı ile hareket etmediğine, şikâyetçinin kendisini dolandırdığına, bu hususlar göz önüne alınmaksızın haksız tahrik indiriminin uygulanmadığına, söz konusu olayın mağduru olduğuna, mağdurun üzerine yürüdüğünü, kendini korumak için söz konusu eylemi gerçekleştirdiğine, bu suçu işlemek istese yere ateş etmeyeceğine, beraat kararı verilmesine, aksi halde haksız tahrik vs. tüm hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine,
2. Vesaire,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile ile şikâyetçi arasında borç alacak ilişkisi bulunduğu, bu nedenle olay tarihi olan 13.03.2013 tarihinde Çaycuma ilçesi Terminal Tesislerinde aralarında tartışma çıktığı ve tartışma sırasında sanığın sinirlenerek “Vururum seni” diyerek soruşturma evresinde ele geçirilemeyen tüfek ile şikâyetçiye ateş ettiği, şikâyetçinin kendisini yere attığı, bu nedenle saçmaların şikâyetçiye isabet etmediği, şikâyetçinin koşarak olay yerinden uzaklaştığı, iddiasıyla açılan kamu davasında, mağdurun aşamalardaki beyanları ile de doğrulanan savunmaya ve dosya kapsamına göre sanığın hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsil amacıyla silahla tehdit suçunu işlediği sabit kabul edilerek mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Mağdurun aşamalarda özde değişmeyen beyanı dosyada mevcuttur.

3. Sanığın üzerine atılı suçu tevil yollu kabul ettiği görülmüştür.

4. Kolluğun düzenlediği 14.03.2013 tarihli olay, olay yeri görgü tespit, arama ve teslim tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

5. Sanığın adli sicil kaydı dava dosyasına eklenmiştir.

GEREKÇE
1.Mağdurun aşamalarda özde değişmeyen beyanı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre hükümde sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri bakımından herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 29. maddesi kapsamında haksız tahrik müesseseleri yönünden; “sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 150/1. maddesi yollaması ile 5237 sayılı Kanun’un 106/2 maddesi kapsamında kaldığının değerlendirildiği bu nedenle ayrıca tahrik hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığından…” şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile haksız tahrik uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2021 tarihli ve 2020/151 Esas, 2021/388 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.