Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2022/14053 E. 2023/8777 K. 15.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14053
KARAR NO : 2023/8777
KARAR TARİHİ : 15.02.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Hükümlü hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 09.08.1996 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 497 nci maddesinin birinci fıkrası, 31 inci madde ve 33 üncü madde gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.1997 tarihli ve 1996/288 Esas, 1997/347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 765 sayılı Kanun’un 497 inci maddesinin birinci fıkrası , 59 uncu maddenin birinci fıkrası, 81 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 12 yıl 12 ay 18 gün ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.1997 tarihli ve 1996/288 Esas, 1997/347 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 17.06.1998 tarihli ve 1998/4148 Esas, 1998/6491 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir.

4. İnfaz aşamasında … Cumhuriyet Başsavcılığının talebi üzerine duruşma açılarak yapılan uyarlama yargılaması sonucu … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.01.2021 tarihli ve 1996/288 Esas 1997/347 Karar sayılı karar ile hükümlü hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) ve (h) bendleri, 62 nci maddenin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci madde uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

5. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.01.2021 tarihli ve 1996/288 Esas 1997/ 347 Karar sayılı kararının hükümlü müdafi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 09.03.2022 tarih ve 2021/22130 Esas, 2022/3091 Karar sayılı kararıyla;
“1-5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından; suç tarihinde gece vakti suç arkadaşı ile birlikte müştekiyi zorla bir arkadaşının evine götürüp burada müştekiyi dövüp yaraladıktan sonra silah zoruyla parasını almaları şeklinde meydana gelen olayda; hükümlü hakkında 765 sayılı yasanın 497/1, 59, 81/1. maddeleri ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın yağma suçunu düzenleyen 149/1-a-c-d-h, 62, 53 maddelerinin yanında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu düzenleyen 109/2-3-a-b, 62, 53. maddeleri ile de uygulama yapılmak suretiyle lehe hükmün tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden hükümlü hakkında sadece nitelikli yağma suçundan hüküm kurulması,
2-Tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK’nın lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanun’un 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6.Bozma üzerine … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2022/125 Esas, 2022/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 765 sayılı Kanun hükümlerinin lehe olması sebebiyle uyarlama talebinin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükümlü Müdafiinin Temyiz Sebepleri;
Gerekçe göstermeden hükmü temyiz ettiğine,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Hükümlünün suç tarihinde gece vakti suç arkadaşı ile birlikte şikayetçiyi zorla bir arkadaşının evine götürüp burada dövüp yaraladıktan sonra silah zoruyla parasını aldıkları kabul edilmiştir.

2.Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 17.06.1998 tarihli ve 1998/4148 Esas, 1998/6491 Karar sayılı Onanma kararı dosya içerisinde mevcuttur

3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Hukukî Süreç başlığı altında (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmı gözetilerek, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarih ve 2022/125 Esas, 2022/283 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

15.02.2023 tarihinde karar verildi.