YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15159
KARAR NO : 2023/8559
KARAR TARİHİ : 09.02.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜM : Mahkumiyet

… Cumhuriyet Başsavclığının 07.10.2020 tarihli ve 2020/16464 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a),(d),(h) bendleri, 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi, 143 üncü maddesi, 58 inci maddesi, 63 üncü maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davaları açılan davada … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.03.2021 tarihli ve 2020/370 Esas, 2021/90 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a),(d) ve (h) bendleri, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi, 63 üncü maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verildiği, … Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.04.2021 tarihli ve 2021/737 Esas, 2021/1354 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verildiği bu kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.10.2021 tarihli ve 2021/21740 Esas, 2021/16326 Karar sayılı kararı ilâmıyla; “…Mağdur …’in 09.02.2021 tarihli dilekçesi içeriğine göre suça konu eşyalardan cep telefonuna ait zararın giderilmiş olduğunun anlaşılması karşısında kovuşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle mağdurlardan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızaları bulunup bulunmadığının sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 168/2-3-4 maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması zorunluluğu,” nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği bu kararında sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanık müdafiinin 22.09.2022 tarihinde tefhim edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 26.09.2022 tarihli, temyiz sebebi içermeyen süre tutum talepli dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen kanunî süre içerisinde Temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 7.. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.02.2023 tarihinde karar verildi.