YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/1850
KARAR NO : 2023/126
KARAR TARİHİ : 23.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sungurlu Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.10.2011 tarihli ve 2011/1623 Soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 116/1-4, 151/1, 142/1-b ve 143 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.
2. Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.01.2012 tarihli ve 2011/275 Esas, 2012/42 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 116 ncı maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesi gereğince hapis cezası ertelenmiştir.
3. Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.01.2012 tarihli ve 2011/275 Esas, 2012/42 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 20.03.2014 tarihli ve 2013/8781 Esas, 2014/10440 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin onanmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün;
“Suç tarihinde hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında bir daha suç işlemeyeceği yönünde kanaat oluşması nedeniyle cezasının ertelendiği ve konut dokunulmazlığını ihlal suçuna ilişkin bir zararın da bulunmaması karşısında; zararın giderilmediği gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, ”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2014 tarihli ve 2014/112 Esas, 2014/197 Karar sayılı kararı ile Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 20.03.2014 tarihli ve 2013/8781 Esas, 2014/10440 Karar sayılı kararına uyularak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesi gereğince 10 ay hapis cezasına mahkûmiyetine ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar 11.08.2014 tarihinde kesinleşmiştir.
5. Sungurlu Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.01.2019 tarihli 2018/83 Esas, 2019/12 Karar sayılı kararı ile 18.11.2017 tarihinde işlediği nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (b), (c), (d), (h) bentleri, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 9 yıl hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiş ve Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulmuştur.
6. Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2019 tarihli ve 2019/462 Esas, 2019/382 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki hükmün aynen açıklanarak, 5237 sayılı Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 116 ncı maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. GEREKÇE
Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2014 tarihli ve 2014/112 Esas, 2014/197 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi sonrasında deneme süresi içerisinde sanığın suç işlemesi nedeniyle duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda kurulan Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2019 tarihli ve 2019/462 Esas, 2019/382 Karar sayılı kararı ile kurulan hükümde 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın (Anayasa) 141 inci maddesi ve 5271 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 230 uncu maddesi ile 1412 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması nedeniyle, hüküm bu yönüyle hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2019 tarihli ve 2019/462 Esas, 2019/382 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
23.01.2023 tarihinde karar verildi.