YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5192
KARAR NO : 2023/9927
KARAR TARİHİ : 11.04.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli yağma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Hükümlü hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Hükümlü hakkında … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.07.2000 tarihli ve 1999/69 Esas, 2000/201 Karar sayılı kararıyla mağdur …’a yönelik yağma eyleminden dolayı 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 497/2, 31, 33.(16 yıl 8 ay ağır hapis); 13.01.1999 tarihinde mağdur …’a yönelik yağma eyleminden dolayı 765 sayılı Kanun’un 497/2, 31, 33. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay ağır hapis, 13.01.1999 tarihinde mağdur …’ya yönelik yağma eyleminden dolayı 765 sayılı Kanun’un 497/2, 31, 33. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay ağır hapis; 16.01.1999 tarihinde mağdur …’e yönelik yağma eyleminden dolayı. 765 sayılı Kanun’un 497/2, 31, 33. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay ağır hapis; 16.01.1999 tarihinde mağdur …’a yönelik yağma eyleminden dolayı 765 sayılı Kanun’un 497/2, 31, 33. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay ağır hapis,; 765 sayılı Kanun’un 77/1-2 gereğince sonuç olarak ve içtimaen 36 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, söz konusu hükümler 31.10.2001 tarihinde temyiz edilmeden kesinleşmiştir.

2. Uyarlama talebi sonrası … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.12.2013 tarihli ve 2013/289 Esas, 2013/425 Karar sayılı kararı ile mağdur …’a yönelik yağma eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a,c, 168/3-4, 62/1 maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; mağdur …’a yönelik yağma eyleminden dolayı 5237 sayılı Kanun’un 149/1-a,c, 62/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mağdur …’ya yönelik yağma eyleminden dolayı (5237 sayılı Kanun) 149/1-a,c,h, 62/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; mağdur …’e yönelik yağma eyleminden dolayı (5237 sayılı Kanun) 149/1-a,c,h 62/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; mağdur …’a yönelik yağma eyleminden dolayı (5237 sayılı Kanun) 149/1-a,c,h 62/1. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; 765 sayılı Kanun’un 77/1-2 gereğince sonuç olarak ve içtimaen 36 yıl ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş,

3. … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.12.2013 tarihli ve 2013/289 Esas, 2013/425 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 09.03.2020 tarihli ve 2018/1780 Esas, 2020/1172 Karar sayılı kararı ile;
“… Sanığın mağdur …’e karşı işlediği yağma ve yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri hakkında bir uyarlama yapılmamış ise de; mahkemesince her zaman karar alınması olanaklı görülmüş, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Müşteki …’a yönelik yağma eyleminin; silah kullanılarak, birden fazla kişi tarafından, geceleyin, müştekiler … ve …’e yönelik yağma eyleminin ise; silah kullanılarak ve birden fazla kişi tarafından gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nin 149.maddesinin 1.fıkrasının birden çok bendini ihlal eden hükümlü hakkında aynı Yasanın 61.maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi,
2-Müştekiler … ve …’in yağmaya konu para ve eşyadan bir kısmının olaydan birkaç gün sonra hükümlü tarafından müştekilere iade edildiğinin anlaşılması karşısında;
a)Müşteki … yönünden; müştekiye kısmi iadeye onay verip vermediği sorulup sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nin 168/3-4.maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b)Müşteki … yönünden ise; müştekinin adresi tespit edildiği halde kısmi iadeye onay verip vermediği hususu sorulmadan 5237 sayılı TCK’nin 168/3-4.maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmü uygulanarak eksik ceza tayini,
3-Suç tarihinde, 18 yaşını doldurmamış olan hükümlü hakkında TCK 31/3. maddesinin uygulanmaması,
4-TCK 53-(4). maddesine aykırı olacak şekilde suç tarihinde onsekiz yaşından küçük sanığın TCK 53-(1). maddesindeki belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılması,
5-Uygulamaya göre de;
Müşteki …’e yönelik eylemi için hükümlü hakkında 5237 sayılı TCK.nin 149/1-(a), (c); 168/3. maddeleri uyarınca tayin olunan 5 yıl hapis cezasına, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucunda 4 yıl 2 ay yerine, 4 yıl 8 ay hapis cezasına hükmolunarak fazla ceza tayini… ”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2022 tarihli ve 2020/100 Esas, 2022/163 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur Muhteşin Şenyiğit’e karşı 5237 sayılı Kanun’un 149/1-(a)-(c), 35/1-2, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 13 gün; mağdur …’a karşı 149/1-(a)-(c)-(h), 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay; mağdur …’a karşı 149/1-(a)-(c), 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün mağdur … …’e karşı 149/1-(a)-(c), 168/3-4, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 20 gün; mağdur …’e karşı 149/1-(a)-(c), 168/3-4, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Hükümlü Müdafiinin Temyiz Sebebi
Değer azlığı hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
Vesaire
İlişkindir

III. GEREKÇE
Sanık hakkında mağdur …’ya yönelik eylemi hakkında hüküm kurulmadığı görülmekle, zamanaşımı içerisinde işlem yapması mümkün görülmüştür. Hükümlü hakkında nitelikli yağma suçundan 765 sayılı Kanun’un 497/2, 31, 33; 497/2, 31, 33; 497/2, 31, 33; 497/2, 31, 33; 497/2, 31,33. maddeleri uyarınca kurulup temyiz edilmeden kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu bozma üzerine kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.03.2022 tarihli ve 2020/100 Esas, 2022/163 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.