YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5433
KARAR NO : 2023/9183
KARAR TARİHİ : 08.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Silahla tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında … Cumhuriyet Başsavcılığının 27.01.2011 tarihli ve 2010/3253 soruşturma numaralı iddianamesi ile tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 53. maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.
2. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2011 tarihli ve 2011/110 Esas, 2011/931 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a, 29, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri 1 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2011 tarihli ve 2011/110 Esas, 2011/931 Karar sayılı kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 08.04.2019 tarihli, 2016/4210 Esas, 2019/2252 Karar sayılı kararı ile;
“… Cumhuriyet Başsavcılığının 27.01.2011 gün ve 2011/160-82 sayılı iddianamesinde, “Müşteki şüpheli …’ın daha önce …’a ev sattığı, bu sebeple aralarında alacak verecek meselesi bulunduğu, olay günü olan 22.10.2010 tarihinde müşteki şüpheli …’ın …’a ait işyerine giderek parasını istediği, müşteki şüpheliler arasında tartışma çıktığı, her iki müşteki şüphelinin de birbirlerine seni sinkaf ederim diyerek birbirlerine karşılıklı hakarette bulundukları, daha sonra müşteki şüpheli …’ın ele geçirilemeyen silahı çıkararak …’a doğrulttuğu ve seni öldürürüm diyerek tehditte bulunduğu, orada bulunanların tarafları ayırdığı”nın iddia edilmesi karşısında, eylemin yağma ve/veya yağmada “Daha az cezayı gerektiren hal” başlıklı 5237 sayılı TCK’nin 150/1. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,”
Nedeniyle bozulmasına ve 1412 sayılı Kanun’unun 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının korunmasına karar verilmiştir.
4. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2019 tarihli ve 2019/294 Esas, 2019/335 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmiştir.
5. … Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2019/164 Esas, 2020/147 Karar sayılı kararı ile sanık hakknda hukuki alacağının tahsili amacıyla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 150/1 delaletiyle 106/2-a, 62/1, 53/1-2-3, maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun’unun 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı korunarak 1 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
6. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 25.11.2021 tarihli 2021/47200 sayılı, temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;
1. Suçun unsurları oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,
2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına veya cezanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiğine,
3. Vesaire
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mağdur …’ın daha önce …’a ev sattığı, bu sebeple aralarında alacak verecek meselesi bulunduğu, 22.10.2010 tarihinde saat 10.30 sıralarında sanık …’ın, mağdura ait işyerine giderek parasını istediği, aralarında tartışma çıktığı, sonrasında sanığın ele geçirilemeyen silahı çıkararak mağdura doğrulttuğu ve “Seni öldürürüm” dediği, orada bulunanların tarafları ayırdığı, anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 150/1. maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 106/2-a maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımının, ilk mahkumiyet karar tarihi olan 30.09.2011 ile son mahkumiyet karar tarihi olan 24.12.2020 tarihleri arasında gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2019/164 Esas, 2020/147 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
08.03.2023 tarihinde karar verildi.