YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6703
KARAR NO : 2023/25
KARAR TARİHİ : 16.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Karasu Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/376 Esas, 2014/168 İddianame No’lu iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b ) bendi, 35 inci maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.
2. Karasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2015 tarihli ve 2014/214 Esas, 2015/487 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 143 üncü maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62. maddesinin birinci ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.
3. Karasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2015 tarihli ve 2014/214 Esas, 2015/487 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 25.12.2019 tarihli ve 2019/8318 Esas, 2019/19123 Karar sayılı kararı ile;
“Sanığın karar duruşmasında … 2 No’lu Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, vareste tutulma talebi olmadan ve bu hususta mahkeme tarafından bir karar verilmeden duruşmada bizzat veya SEGBİS vasıtasıyla hazır edilmeyerek yokluğunda yargılamaya devam edilip hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması…”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Karasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2020 tarihli ve 2020/61 Esas, 2020/172 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 143 üncü maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci ve 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 58/6 maddesi gereğince sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.
5. Karasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2020 tarihli ve 2020/61 Esas, 2020/172 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 24.11.2021 tarihli ve 2021/21999 Esas, 2021/18126 Karar sayılı kararı ile;
“Sanık hakkında ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı TCK’nın 143 üncü maddesi ile cezalandırılmalarına karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
6. Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2021/743 Esas, 2022/73 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 143 üncü maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci ve 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ayrıca cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanığın temyiz isteği bir gerekçe içermemekle birlikte yalnızca cezayı temyiz etmek istediğine ilişkindir.
2. Sanık müdafiinin temyiz isteği, iddianame ve gerekçeli kararın çelişkili olduğuna, kabul anlamına gelmemekle birlikte sübutu kabul edilen eylemde icra hareketlerinin başlamadığına, sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken güncel adli sicil kaydının sorgulanmadan karar verildiğine,
3.Vesaire
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. 01.10.2012 tarihinde katılana ait tamirhane olarak kullanılan iş yerinden yaklaşık bir ton ağırlığında bakır ve pirinç malzeme çalındığı anlaşılmıştır.
2. Katılan ve oğlunun hırsızlığın tekrar etme ihtimaline binaen ertesi gece nöbet tuttukları, katılanın oğlu tanık M. B.’ye ait soruşturma aşamasında 03.10.2012 tarihli bilgi alma tutanağına göre; “02.10.2012 tarihinde gece 02.15 sularında Tofaş Kartal marka aracın suça konu yere geldiğini, iki erkek şahsın araçtan inerek bahçeye girdiğini, şahıslardan birinin bahçede kendisini fark etmesi üzerine diğer failleri uyararak kaçmaya başladıklarını ve tanığın kaçmalarını önlemek amacıyla aracın sağ arka stop lambasına ateş ettiği ve saçma izlerinin oluştuğunu” beyan ettiği görülmüştür.
3. Aynı gün saat 08.00 sularında söz konusu araç, Kandıra ilçesinde bir trafik kazasına karışmış ve araçta bulunan plakalar ve saçma izleri nedeniyle kolluk kuvvetleri tarafından yapılan soruşturmada katılanın iş yerinde gerçekleşen eyleme ilişkin bilgilere ulaşılarak sanığın yakalandığına dair kolluk tarafından düzenlenen tutanak ve araca ait fotoğraflar dava dosyasında mevcuttur.
4. Sanık aşamalardaki tüm savunmalarında aracın olay gecesi kendi kullanımında olduğunu ancak hırsızlığa teşebbüs eylemini inkar etmektedir.
5. Sanığın güncel adli sicil kaydı dava dosyasına eklenmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2021/743 Esas, 2022/73 Karar sayılı kararında, sanığın olay gecesi kendi kullanımında olduğunu ikrar ettiği aracın, katılanın iş yerinde meydana gelen nitelikli hırsızlığa teşebbüs eylemine karıştığının katılan ve tanık beyanları, dosya arasında yer alan araca ait fotoğraflar ve tutanaklara göre sabit olduğu anlaşılmaktadır. Her ne kadar sanık müdafii temyiz isteğinde suçun icra hareketlerinin başlamadığını belirtse de, gören tanık M. B.’nin aşamalardaki istikrarlı beyanlarında olay yerine gelen faillerin ikametin bahçesine girerek söz konusu depoya doğru yöneldikleri ve bu suretle eylemin icra hareketlerinin başlaması nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanık müdafiinin sanık hakkında güncel adli sicil kaydı olmadan tekerrür hükümlerinin uygulandığı itirazın da bulunulmuş ise de; 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinde öngörülen şartları taşıyan sanığın adli sicil kaydında Kandıra Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/28 Esas, 2008/202 Karar sayılı kararına konu mahkumiyet hükmünün esas alınarak sanık hakkında mükerrilere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedrinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmüştür.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2021/743 Esas, 2022/73 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.01.2023 tarihinde karar verildi.