YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8044
KARAR NO : 2023/8484
KARAR TARİHİ : 07.02.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 18.06.2021 tarihli, 2021/7651 Soruşturma No.lu iddianamesiyle sanığın nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinin ikinci cümlesi, 53 ve 63 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. … 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.08.2021 tarihli ve 2021/183 Esas, 2021/288 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. … Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/3083 Esas, 2021/2997 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek duruşmasız yapılan inceleme neticesinde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 150 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanmaması gerekçesiyle hükmün bozulmasına ancak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca, sanık hakkında, nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrası, (d) bendi uyarınca 10 yıl hapis cezasının belirlendiği bendden sonra gelmek üzere, “Yağma suçuna konu paranın değerinin azlığı nedeniyle 5237 sayılı Kanunun 150 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca suçun işleniş biçimi ve özellikleri ile sanığın kastına göre takdiren 1/2 oranında indirim yapılarak, sanığın 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına” cümlesi eklenerek sanık hakkında hükmedilen sonuç cezanın 5 yıl hapis cezası olarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
4. … Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 30.11.2021 tarihli ve 2021/3083 Esas, 2021/2997 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (6). Ceza Dairesinin 15.02.2022 tarihli ve 2022/1476 Esas, 2022/1664 Karar sayılı kararı ile;
“Katılanın ifadelerinde sanığın tehdit içeren sözleri apartmanın dışında söylediğini ve kendisinin 50 TL’yi camdan uzatarak sanığa verdiğini söylemesi karşısında katılanın sanığa para verdiği yerin binanın eklentisi olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 149/1-d fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi”
Nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca … 7. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
5. … 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2022 tarihli ve 2022/111 Esas, 2022/102 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, yağma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 148 inci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık müdafiinin temyiz sebebi, sanığın beraat etmesi gerektiğine, mağdur beyanından başka delil olmadığına,
2. Sanığın temyiz sebebi, beraatine, mümkün değilse hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
1. Katılan ve sanığın anne oğul oldukları, katılanın iki katlı bir binanın birinci katında oturduğu, binanın dış kapısının zaman zaman açık kaldığı, olay tarihinde katılanın ifadesine göre; sanığın binanın açık olan dış kapısından girip birinci kata çıkarak kapıyı tekmeleyip katılandan para istediği, vermeyince sokağa çıkarak katılana hitaben “Allah belanı versin pislik kadın para vermezsen kızını öldüreceğim” şeklinde sözler sarfettiği, katılanın sanıktan korkarak camdan 50,00 TL para verdiği bu itibarla sanığın yağma suçunu işlediği anlaşılmıştır.
2. Katılan aşamalarda değişmeyen beyanlarda bulunmuştur.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek katılanın sanığa para verdiği yerin apartmanın dışında bulunduğu, binanın eklentisi konumunda olmadığı, katılanın camdan dışarıya parayı uzattığı, bu şekilde sanığın tehditle parayı aldığı değerlendirmesine varıldığı belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın Beraat Etmesi Gerektiğine ve Mağdur Beyanından Başka Delil Olmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden
Katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanı ve Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmı birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanık Hakkında Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden
Sanık hakkında hükmolunan netice ceza miktarının 3 yıl hapis cezası olması karşısında 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin kanunen mümkün olmadığı belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2022 tarihli ve 2022/111 Esas, 2022/102 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 288 ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 7. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
07.02.2023 tarihinde karar verildi.