YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/10912
KARAR NO : 2023/9656
KARAR TARİHİ : 29.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Silahla tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Beypazarı Cumhuriyet Başsavcılığının 28.08.2012 tarihli ve 2012/464 Esas sayılı tarihli iddianamesi ile; sanık hakkında silahla tehdit ve nitelikli yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2.a, (2 kez) 86/2, 86/3.a, 63, 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin 27.07.2012 tarihli ve 2012/328 Esas, 2013/115 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında mağdurlara yönelik ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile nitelikli yaralama suçundan 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi olmasına karar verilmiş, bu karar 06.05.2013 tarihinde kesinleşmiştir.
3. Sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediğinden bahisle Beypazarı Sulh Ceza Mahkemesinin 26.03.2014 tarihli ve 2013/490 Esas, 2014/202 Karar sayılı kararı ve yine Beypazarı Sulh Ceza Mahkemesinin 31.03.2014 tarihli ve 2013/556 Esas, 2014/214 Karar sayılı kararı ile ihbarda bulunulmuştur.
4. Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2014 tarihli ve 2014/151 Esas, 2014/380 Karar sayılı ilamı ile hükmün açıklandığı ve sanık hakkında silahla tehdit 1 yıl 8 ay hapis cezası ile nitelikli yaralama suçundan 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Bu karar sanık tarafından temyiz edilmiştir.
5. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 20.02.2020 tarihli ve 2016/1395 Esas, 2020/3668 Karar sayılı kararı ile;
“….Ancak,
1-İddianame içeriğindeki anlatıma ve gerekçeli karardaki kabule göre, sanığın her iki şikayetçiyi kısa zaman aralığı içinde, aynı olay nedeniyle, aynı suç kastı ile tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminde, TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanma ihtimalinin tartışılması gerektiği gözetilmeyerek, şikayetçi sayısınca mahkumiyet hükmü kurulması,
2-Kabule göre de; Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK’nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,”
Nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
6. Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2021 tarihli ve 2020/159 Esas, 2021/787 Karar 106/2-a, 43/2-1, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
7. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2021 tarihli ve 2021/148388 sayılı, onama görüşlü Tebliğnamesi ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin Temyiz Sebepleri
1.Tehdit suçunun unsurlarının olmadığına,
2. Vesaire,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Mağdur … … ile eşi olan sanık … arasında bir süredir geçimsizlik bulunduğu ve 27.04.2012 tarihinde sanığın ikamet yerleri olan …’da mağduru darp ettiği, bu olaya ilişkin … Cumhuriyet Başsavcılığında soruşturma yapıldığı ve sanık hakkında 6284 sayılı Ailenin Koruması ve Kadına Karşı Şiddetin önlenmesi hakkında Kanun’un (6284 sayılı Kanun) uyarınca tedbir kararı uygulandığı, olaydan sonra mağdur tarafından boşanma davası açıldığı ve bu davada ortak çocuklarının velayetinin tedbiren mağdura verildiği, mağdurun babasına ait ikametgaha taşındığı, 27.07.2012 tarihinde sanığın, mağdurun olduğu yere elinde döner bıçağı ile gelerek önce mağdurun annesi olan mağdur …’nin üzerine yürüdüğü, sonrasında mağdurun üzerine gelerek yumruk ve tekmeler ile mağduru darp ettiği, ayrıca birkaç kez döner bıçağın havaya kaldırdığı ancak bıçak ile yaralamada bulunmadığı, mağdurun beyanları ile uyumlu şekilde basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralanmış olduğunun adli muayene raporu ile tespit edildiği, 6284 sayılı Kanun uyarınca verilen tedbir kararına aykırı davranması sebebiyle 30.07.2012 tarihinde sanık hakkında 3 gün zorlama hapsi cezası uygulandığı anlaşılmıştır.
2. Sanığın mağdura bıçak gösterdiğine ve vurduğuna dair ikrarı içeren beyanı dosyada mevcuttur.
3. Mağdurların birbirleriyle uyumlu beyanları dosyada mevcuttur.
4. Tanık H.C.nin ve komşusu tanık B.K.’nın mağdurların beyanlarıyla uyumlu beyanı dosyada mevcuttur.
5. Beypazarı Devlet Hastanesinin 30.07.2012 tarihli ve 3958 sayılı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir adli muayene raporu dosyada mevcuttur.
6. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (5) numaralı paragrafda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, kararın 06.05.2013 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanığın denetim süresi içinde 27.07.2013 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde işlediği Beypazarı Sulh Ceza mahkemesinin 31.03.2014 tarihli ve 2013/556 Esas, 2014/214 Karar sayılı ilamı ile mahkûmiyetine ilişkin kararının 5237 sayılı Kanun’un 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Yasanın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı Kanun’un 106/1. maddesinin 1. cümlesinde tanımı yapılan tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 7/2. maddesi uyarınca; ”Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü de gözetilerek 5271 sayılı Yasanın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten, ihbara konu suça ilişkin belirtilen işlemlerin akıbetinin mahkemesinden sorulup sonucuna göre hükmün açıklanıp açıklanamayacağının tartışılması zorunluluğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2021 tarihli ve 2020/159 Esas, 2021/787 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
29.03.2023 tarihinde karar verildi.