YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/12299
KARAR NO : 2023/9894
KARAR TARİHİ : 10.04.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Şantaj
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/17275 soruşturma numaralı ve 25.03.2009 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında şantaj suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 107 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2009 tarihli ve 2009/236 Esas, 2009/930 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 107 nci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2009 tarihli ve 2009/236 Esas, 2009/930 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 25.06.2013 tarihli ve 2010/25387 Esas, 2013/20085 Karar sayılı kararı ile,
“Anayasanın 141, CMK’nın 34/1. ve 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle sanıklar hakkında mahkumiyet hükümleri kurulması,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli ve 2013/487 Esas, 2015/538 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 107 nci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, aynı sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıl denetim süresi belirlendiği ve bu kararın 08.09.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
5. … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.07.2021 tarihli ve 2018/373 Esas, 2021/486 Karar sayılı kararı ile; sanığın denetim süresi içerisinde 28.07.2018 tarihinde işlediği nitelikli kasten yaralama suçu nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca doğrudan 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek anılan kararın 01.07.2021 tarihinde kesinleşmesi üzerine iş bu dosyaya ihbar edilmiştir.
6. İhbar üzerine … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2021/584 Esas, 2022/254 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 107 nci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri;
1. Gerekçe içermeksizin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
2. Vesaire,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın, kendisi ile ilişkiye devam etmesini sağlamak maksadıyla mağdur ile cinsel ilişkiye girdiğine dair görüntü ve fotoğrafları yaymakla mağdura yönelik birden çok kez şantajda bulunduğu anlaşılmıştır.
2. Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun’un 107 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesine uyan şantaj suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 08.09.2015 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ihbara konu ikinci suçun işlendiği 28.07.2018 tarihi arasında geçen 2 yıl 10 ay 20 günlük süre içerisinde dava zamanaşımının durduğu anlaşılmıştır.
3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 29.12.2009 tarihli ilk mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten hükmün açıklandığı 10.03.2022 tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2021/584 Esas, 2022/254 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı sayılı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
10.04.2023 tarihinde karar verildi.