Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2023/12977 E. 2023/10120 K. 25.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/12977
KARAR NO : 2023/10120
KARAR TARİHİ : 25.04.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 06.01.2012 tarihli ve 2011/9438 Soruşturma nolu iddianamesi ile sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2015 tarihli ve 2012/38 Esas, 2015/276 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında; tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis, olası kastla yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 ay hapis, cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2015 tarihli ve 2012/38 Esas, 2015/276 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 04.11.2021 tarihli ve 2019/4676 Esas, 2021/26364 Karar sayılı ilâmıyla;
1-Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 141, 5271 sayılı CMK’nın 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK’nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, gerekçesiz hüküm kurulması,
2- Kasten yaralama eyleminden tayin edilen temel cezada arttırım uygulanırken uygulama maddesi olan TCK’nın 86/3-e maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 230/2 ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2022 tarihli ve 2021/1002 Esas, 2022/74 Karar sayılı kararıyla, sanığın beraatine karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Nedenleri
1. Sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğine,
2. Vesaire,
İlişkindir.

III. GEREKÇE
1. Mağdur … ile kardeşi …’in ikametlerine gittikleri sırada … ile boşanma aşamasında olan sanığın ele geçmeyen tüfek ile mağdurlara ateş ettiği, yoldan geçmekte olan mağdur …’in saçma ile yaralandığı, anlaşılmıştır.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2015 tarihli mahkumiyet hükmü olduğu ve bu tarihten itibaren inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2022 tarihli ve 2021/1002 Esas, 2022/74 Karar sayılı kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

25.04.2023 tarihinde karar verildi.