YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/12991
KARAR NO : 2023/10401
KARAR TARİHİ : 03.05.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Halfeti Cumhuriyet Başsavcılığının 24.02.2010 tarihli ve 2010/26 nolu iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri ve 53 ücü maddesi uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.
2. Yapılan yargılama sonucu Halfeti Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2011 tarihli ve 2010/48 Esas, 2011/146 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 62 nci maddesi ve 53 maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay 2 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Halfeti Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2011 tarihli ve 2010/48 Esas, 2011/146 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 30.10.2018 tarihli ve 2014/28745 Esas, 2018/18463 Karar sayılı ilâmıyla;
a-İddianame içeriğinden mağdur … …’in sanıklar ile tartışırken babası olan diğer mağdur … …’inde tartışmaya katıldığı, daha sonra … … ve … …’in kendi evlerine girmelerinin ardından sanıkların eve ateş ettiklerinin anlaşılması karşısında, sanıkların silahla tehdit eylemlerinin birden fazla kişiye karşı yöneltmesi nedeniyle, TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca cezanın artırılması gerektiğinin gözetilmeyerek eksik ceza tayini,
b-Kabule göre de;
Birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçlarından kurulan hükümlerde hesap hatası yapılması suretiyle sonuç cezanın 2 yıl 6 ay hapis yerine, 2 yıl 6 ay 2 gün hapis olarak fazla tayini,”,
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucu Halfeti Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2019 tarihli ve 2018/271 Esas, 2019/221 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
5. Halfeti Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2019 tarihli ve 2018/271 Esas, 2019/221 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 20.09.2021 tarihli ve 2020/34804 Esas, 2021/22033 Karar sayılı ilâmıyla;
”Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığa ek savunma hakkı verilmeden veya Yargıtay 4. Ceza Dairesi’nin 30/10/2018 tarihli 2014/28745 esas ve 2018/18463 karar sayılı ilamı tebliğ edilip ilama karşı diyecekleri sorulmadan, TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması suretiyle CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Bassavcılığınca tanzim olunan, 15.06.2022 tarihli ve 2022/37212sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebebi
1. Eksik inceleme ile karar verildiğine,
2. Uzlaşma hükmünün uygulanması gerektiğine,
3. Vesaire,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
1. Suç tarihinde mağdur … …’in sanıklar ile tartışırken babası olan diğer mağdur … …’in de tartışmaya katıldığı, daha sonra … … ve … …’in kendi evlerine girmelerinin ardından sanığın temyiz dışı sanıklar İ.H. Y. ve Ş.Y. İle birlikte, fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek mağdur …’in evine ellerinde bulunan ateşli silahlarla ateş etmek suretiyle sanığın birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit suçunu işlediğinin kabul edildiği dava konusu olayda;
2. Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerinde düzenlenen nitelikli tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) benti ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen 12 yıllık uzayan dava zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 03.01.2010 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş olduğu anlaşılmıştır. Bu sebeple tebliğnamede yer alan sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün onanmasına dair görüşe iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Halfeti Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2021 tarihli ve 2021/161 Esas, 2021/204 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
03.05.2023 tarihinde karar verildi.