YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/13910
KARAR NO : 2023/10177
KARAR TARİHİ : 26.04.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Silahla tehdit, basit yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun ( 5271 sayılı Kanun ) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/47769 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında silahla tehdit, basit yaralama suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 106/2-a, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. … 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2013 tarih, 2011/495 Esas ve 2013/692 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 86/2, 53. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. … 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2013 tarih, 2011/495 Esas ve 2013/692 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 17.09.2019 tarihli, 2015/13190 Esas, 2019/13867 Karar sayılı kararı ile;
“… Sanık hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyizine gelince;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a) Katılanın, sanığı hırsızlıkla suçladığının iddia edilmesi, bu iddianın dosyada dinlenen tanık … tarafından doğrulanması karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK’nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılmaması,
b) Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesi zorunluluğu ”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine … 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2022 tarih, 2019/832 Esas ve 2022/698 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 86/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanığın Temyiz Sebepleri;
1. Suçlamayı kabul etmediğine,
2. Katılanın tokat atıp hakaret etmesi sonucunda olay yerine gelen çevredeki diğer kişilerin olabilecek saldırılarını önlemek maksadıyla da masanın üzerinde gördüğü bıçağı alarak “ üzerime gelmeyin” diye bağırdığına, tehdide ilişkin somut ve kesin herhangi bir kanıt bulunmadığı gibi katılana karşı basit yaralama suçunu işlediğine ilişkin kesin bir adli tıp raporunun da bulunmadığına,
3. Vesaire,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay günü, alacak borç ilişkisini konuşmak için katılanın yanına gelen sanığın çıkan tartışmada katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, elindeki bıçağını katılana doğrulttuğu, katılanın aşamalardaki özde değişmeyen beyanları, katılan beyanını destekleyen tanık B.F.’nun ve D.K.’un beyanından anlaşılmıştır.
2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a, 86/2. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, ilk mahkûmiyet karar tarihi olan 27.11.2013 ile son mahkûmiyet karar tarihi olan 13.09.2022 tarihleri arasında gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2022 tarihli ve 2019/832 Esas, 2022/698 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
26.04.2023 tarihinde karar verildi.