YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/17762
KARAR NO : 2023/15673
KARAR TARİHİ : 27.12.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/787 E., 2023/23 K.
SUÇ : Silahla tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2012 tarihli ve 2010/169 Esas, 2012/627 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a,43/2, 62/1, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.07.2012 tarihli ve 2010/169 Esas, 2012/627 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 03.05.2018 tarihli, 2014/17945 Esas, 2018/8589 Karar sayılı kararı ile;
“… Sanığın aşamalarda, diğer sanıkların kendisine saldırması üzerine eylemi gerçekleştirdiğini savunması karşısında, olayın başlangıcı ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün tartışılmaması ”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2018 tarihli ve 2018/390 Esas, 2018/686 sayılı kararı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a, 43/1, 29/1, 62/1 inci maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 28.12.2018 tarihinde kesinleşmiştir
4. Sanığın, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde 13.06.2021 tarihinde 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 86/3-a maddesinde yer alan yaralama suçundan 3 ay 22 gün hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilerek bu kararın, 27.09.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenip ihbarı üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/787 Esas, 2023/23 sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a, 43/1, 29/1, 62/1, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilerek hüküm açıklanmıştır.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri
1. Suçlamayı kabul etmediğine,
2. Kararın bozulması gerektiğine,
3. Vesaire,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü, sanığın, mağdur …’e ve şikâyetçi Yunus’a adli emanette kayıtlı bulunan bıçağı doğrultarak sallamaya başladığı ve Deniz’e yumruk atıp basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaraladığı, bıçak ile Yunus’u basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, bu sırada Yunus’un Bülent’i kolundan ele geçirilemeyen bıçak ile yaraladığı iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın silahla tehdit suçunu işlediği sabit kabul edilerek mahkûmiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 106/2-a, 43/1, 29/1, 62/1 inci maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 05.07.2012 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk kararın kesinleştiği 28.12.2018 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 13.06.2021 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu süre de nazara alınarak bu tarihten, karar tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/787 Esas, 2023/23 sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
27.12.2023 tarihinde karar verildi.