Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2023/2268 E. 2023/11937 K. 04.07.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2268
KARAR NO : 2023/11937
KARAR TARİHİ : 04.07.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/630 E. 2022/1136 K.
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu,
karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 14.09.2015 tarihli ve 2015/12235 Soruşturma No.lu iddianamesi ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2016 tarihli ve 2015/568 Esas, 2016/51 Karar sayılı kararıyla sanığın tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karara sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.03.2016 tarihli ve 2016/345 D.İş sayılı kararıyla kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.

3. … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2016 tarihli ve 2016/201 Esas, 2016/308 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında, tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

4. … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2016 tarihli ve 2016/201 Esas, 2016/308 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 08.10.2018 tarihli ve 2017/17026 Esas, 2018/16707 Karar sayılı ilâmıyla;
“02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2019 tarihli ve 2018/915 Esas, 2019/53 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

6. … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2019 tarihli ve 2018/915Esas, 2019/53 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14.03.2022 tarihli ve 2020/342 Esas, 2022/7215 Karar sayılı ilâmıyla;
“1-Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, tanıklar … ve …’in de olayı doğrulamamaları karşısında; katılanın beyanının hangi gerekçeyle sanık savunması ile tanıkların beyanına üstün tutulduğu açıklanıp tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK’nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

7. … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/07/2022 tarihli ve 2022/330 Esas, 2022/421 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

8. Karara sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2022 tarihli ve 2022/630 Esas, 2022/1136 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 240,00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Vesaire
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Katılanın ikamet ettiği binanın alt katında sanığın işyerinin bulunduğu, daha önce de farklı nedenlerle aralarında tartışma yaşandığı, olay günü sanığın işyerine ait aracı usulsüz park etmiş olması nedeniyle park yeri bulamayan katılan ile sanık arasında tartışma çıktığı, anlaşılmıştır.

2.Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (4) ve (6) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. Aralarında önceye dayalı husumet bulunan taraflar arasında park yeri nedeniyle yaşanan tartışma sırasında sanığın katılanı tehdit ettiğine dair katılanın soyut beyanı dışında mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı gözetilmeksizin, sanık hakkında beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de;
2. Kararın gerekçe kısmında sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelendiği ve denetim süresi belirlendiği belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında adli para cezasına çevrilmesi suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,
3. Seçimlik ceza öngören 106 ncı maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesi gereğince hükmolunacak cezada tercih edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi suretiyle, 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2022 tarihli ve 2022/630 Esas, 2022/1136 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.07.2023 tarihinde karar verildi.