YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2542
KARAR NO : 2023/11164
KARAR TARİHİ : 01.06.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/19 E., 2016/152 K.
MAĞDURLAR : …, …
SUÇ : Silahla tehdit
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, müsadere
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihleri itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Afşin Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.01.2016 tarihli ve 2015/2163 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü, 54 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Afşin Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2016/19 Esas, 2016/152 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü, 54 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, suçta kullanılan av yüfeği ve fişeklerin müsaderesine ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’nun Temyiz Sebepleri
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
2. Haksiz tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
3. Vesaire,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Mağdur … ile sanığın babası … …’nun olay tarihinde tarlalarını suladıkları sırada su meselesinden dolayı tartışmaya başladıkları, daha sonra bu tartışma üzerine olay yerine mağdur …’ın babası olan diğer mağdur …’in de geldiği, burada bir müddet daha tartışmanın devam ettiği, bu tartışma üzerine çevrede bulunan tanıklar A. K ve D. T isimli şahısların da olay yerine gelerek tarafları sakinleştirmek istedikleri, … …’nun olay yerine oğlu olan sanık …’nu da çağırdığı, burada bir müddet daha taraflar arasında su meselesinden dolayı tartışmanın devam ettiği, tartışmanın devamında sanık …’in olay yerinden ayrıldığı ve daha sonra tekrar araçla olay yerine geldiği, bu sırada elinde adli emanette kayıtlı tüfeğin bulunduğu, araçtan inen sanık …’in havaya doğru bir el ateş ettiği, tanıkların sanığın elinden tüfeği almaya çalıştıkları sırada tüfeğin tekrar ateş aldığı anlaşılmıştır.
2. Mağdurların aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.
3. Sanığın savunmasında, amacının mağdurları tehdit etmek olmadığını, tartışmanın büyümesini engellemek ve tarafları ayırmak amacıyla ateş ettiğini beyan ettiği görülmüştür.
4. Tanıklar D.T. ve A.K.’nın beyanları dava dosyasında mevcuttur.
5. Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 13.062015 tarihli olay yeri genel krokisi ve olay yeri inceleme raporu dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
Sanığın diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Olay tarihinde mağdur … ile sanığın babası … arasında tarlalarını suladıkları sırada su meselesinden dolayı tartışmanın yaşandığı, daha sonra bu tartışma üzerine olay yerine mağdur …’ın babası olan diğer mağdur …’ın da geldiği, burada bir müddet daha tartışmanın devam ettiği, …’in oğlu sanık …’e haber vermesi üzerine sanığın olay yerine geldiği, bu sırada elinde adli emanette kayıtlı tüfeğin bulunduğu, araçtan inen sanık …’in havaya doğru bir el ateş ettiği olayda, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Afşin Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2016/19 Esas, 2016/152 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
01.06.2023 tarihinde karar verildi.