YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2993
KARAR NO : 2023/11678
KARAR TARİHİ : 19.06.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/181 E., 2015/481 K.
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kişinin huzur ve sükununu bozma
HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Espiye Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/1831 soruşturma numaralı ve 21.03.2015 tarihli iddianamesi ile, sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası; hakaret suçundan aynı Kanun’un 125 inci maddesinin ikinci fıkrası; kişinin huzur ve sükununu bozma suçundan aynı Kanun’un 123 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2015 tarihli ve 2015/181 Esas, 2015/481 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında tehdit, hakaret ve kişinin huzur ve sükununu bozma suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesi ve 57 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve koruma ve tedavi amaçlı güvenlik tedbirine hükmedilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri
1. Tedbir altında yaşamak istemediğine,
2. Vesaire,
İlişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanığın, katılanın cep telefonu numarasına değişik tarihlerde ve çok sayıda tehdit ve hakaret içerikli mesajlar gönderdiği, anlaşılmıştır.

2. Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrasına uyan tehdit; aynı Kanun’un 125 inci maddesinin ikinci fıkrasına uyan hakaret; aynı Kanun’un 123 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkralarına uyan kişinin huzur ve sükununu bozma suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; aynı sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin, sanığın sorgusunun yapıldığı 01.06.2015 tarihi olduğu, bu tarihten inceleme tarihine kadar zamanaşımını kesen başkaca bir işlem bulunmadığı anlaşılmakla, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2015 tarihli ve 2015/181 Esas, 2015/481 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı sayılı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

Oy birliğiyle 19.06.2023 tarihinde karar verildi.