YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3009
KARAR NO : 2023/11415
KARAR TARİHİ : 08.06.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/890 E., 2016/181 K.
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi onama, kısmi bozma
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihleri itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 17.11.2015 tarihli, 2015/62284 Soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 125 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca kamu davası açılmıştır.
2. … 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.02.2016 tarihli ve 2015/890 Esas, 2016/181 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebebi
1. Temyiz etme iradesine,
2. Vesaire,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde sanık …’in mağdur …’in cep telefonuna “… senin a.koyucam mesailer bitsin dışarı cıkcam merak etme noluyormuş bak o zaman göstercem sana merak etme, gebertcem seni kimse alamıcak elimden, götün başın ayrı oynamasın, her gördüğüm yerde düvücem seni, sana yaptıklarının bedelini ödiceksin” şeklinde mesajlar göndererek tehdit ve hakaret ettiği anlaşılmıştır.
2. Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul ettiği görülmüştür.
3. Kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 31.08.2015 tarihli mesaj kayıt altına alma tutanağı dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
A. Hakaret Suçuna Yönelik Temyiz Sebebi Yönünden
Suçun 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamındaki hakaret suçu olduğu, mağdurun da şikâyetinden vazgeçtiği sanığın vazgeçmeyi kabul ettiği anlaşılmakla, şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesine ilişkin mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B.Tehdit Suçuna Yönelik Temyiz Sebebi Yönünden
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1. Sanık hakkında mağdura yönelik tehdit ve hakaret suçlarından kamu davası açıldığı, her ne kadar sanığın hakaret eylemi uzlaşma kapsamında olup soruşturma aşamasında taraflara uzlaşma teklifi yapılmış ise de bu tarihte atılı 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaşma kapsamında olmaması ve 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi dikkate alındığında soruşturma aşamasında yapılan uzlaşma teklifinin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, hükümden sonra yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun ile değişik, 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü madde hükmü uyarınca, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması nedeniyle somut olayda 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının
ikinci cümlesinin uygulanma imkanının ortadan kalktığı, bu nedenle de sanık hakkında atılı tehdit suçuna ilişkin 6763 sayılı Kanun’un 35 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanun’un 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu,
2. 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’u ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu,
Belirlendiğinden karar bu yönleri ile hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
1. Hakaret Suçu Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle … 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.02.2016 tarihli ve 2015/890 Esas, 2016/181 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
2. Tehdit Suçu Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle … 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.02.2016 tarihli ve 2015/890 Esas, 2016/181 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
08.06.2023 tarihinde karar verildi.