YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3397
KARAR NO : 2023/14119
KARAR TARİHİ : 06.11.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/326 E., 2015/1178 K.
SUÇLAR : Nitelikli tehdit, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Breaat, mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, onama, bozma

Şikâyetçi/sanık … hakkında nitelikli tehdit, şikâyetçi/sanık … hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. Şikâyetçi/Sanık … Hakkında Nitelikli Tehdit Suçundan Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelemesinde;
Şikâyetçi/sanık …’in temyiz başvurusunda gerekçe bulunmadığı belirlendiğinden ve sanığın, anılan kararı temyiz etmesinde hukuki yararı bulunmadığından,
Şikâyetçi/sanık …’in ise, katılan sıfatı bulunmaması nedeniyle beraat hükmünü temyiz etmeye hakkı olmadığından, şikâyetçi/sanıklar … ve …’in, şikâyetçi/sanık … hakkında nitelikli tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik vaki temyiz taleplerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince Tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II. Şikâyetçi/Sanık … Hakkında Nitelikli Tehdit; Şikâyetçi/Sanık … Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerinin İncelemesine Gelince;
1. Şikâyetçi/sanık … hakkında nitelikli tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden, oluş ve tüm dosya kapsamına göre; olay tarihinde şikâyetçi/sanık …’in, yanında arkadaşları olduğu halde, eski sevgilisi tanık … ile şikâyetçi/sanık …’in birlikte yaşadığı eve gelerek alkol aldıkları, durumdan habersiz olan şikâyetçi/sanık …’in eve gelmesi üzerine … ile …’in tartışmaya başladıkları, …’in …’e bıçak çekip yaralaması üzerine …’in de satırla …’in üzerine yürüdüğü olayda; 5237 sayılı Kanun’un 25. maddesinde düzenlenen meşru müdafaa hükümlerinin de tartışılarak şikâyetçi/sanık … hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-d maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, sanığın haksız tahrik altında tehdit suçunu işlediği kabul edilerek yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

2. Şikâyetçi/sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden, hükümden sonra 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde, basit yargılama usulü düzenlenmiş olup bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’la eklenen geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden, Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren kasten yaralama suçu yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci ve devamı maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, şikâyetçi/sanıkların temyiz istekleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle değişik gerekçe ile Tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.