YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3469
KARAR NO : 2023/14650
KARAR TARİHİ : 27.11.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/445 E., 2020/21 K.
SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Birecik Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2011 tarihli ve 2011/228 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, korku, kaygı, panik yaratacak tarzda silahla ateş etmek suçundan 5237 sayılı Kanun’un 170 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 6136 sayılı Silah ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a (6136 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.
2. Birecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2012 tarihli ve 2011/69 Esas, 2012/547 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci ve birinci fıkraları, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile 616 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Birecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2012 tarihli ve 2011/69 Esas, 2012/547 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 24.06.2019 tarihli, 2015/8575 Esas, 2019/11615 Karar sayılı kararı ile;
“1- Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan verilen hükmün onanmasına,
2-Sanık hakkında silahla tehdit ve silahla kasten yaralama suçlarından ver,ilen hükümlerin;
a)Dosya kapsamındaki delillerden sanık ile mağdurlar … ve …’in aynı binada komşu olup aralarında önceye dayalı husumet bulunduğunun anlaşılması, sanık …’ın savunmasında, mağdurlar …, … ve …’ın gece saatlerinde yüksek sesle müzik dinleyip etrafı rahatsız ettiklerini, içtikleri bira şişelerini kendisinin balkonuna attıklarını, mağdurları uyarmasına rağmen rahatsız edici hareketlerine devam ettiklerini ve bu nedenle mağdurlarla olay günü tartıştığını belirtmesi karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre, sanık hakkında silahla tehdit ve silahla kasten yaralama suçları yönünden TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
b)Kabule göre de; daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan sanık hakkında, diğer koşullar değerlendirilmeden ve kanuni dayanakları gösterilmeden “koşulları oluşmadığı” gerekçesiyle silahla kasten yaralama suçundan TCK’nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi….”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Birecik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2020 tarihli ve 2019/445 Esas, 2020/21 Karar sayılı kararı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci ve birinci fıkraları, 29 uncu, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
1. Tanık M.E. ve diğer tanıklar dinlenilmeden eksik inceleme ile karar verilmesine, son söz hakkının sanığa verilmemesinin savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğuna,
2. Vesaire,
İlişkindir.
III. GEREKÇE
1. Mağdurlar … ve …’in sanıkla aynı apartmanda oturdukları, eve gelen gidenler ve gürültü çıkarılması nedeniyle aralarında tartışma çıktığı, olay günü mağdurların diğer mağdur …’in işlettiği bakkala geldikleri, sohbet ettikleri sırada sanığın işyerine geldiği aralarında tartışma çıktığı, sanığın kapıya doğru bir el ele geçirilemeyen silah ile ateş ettiği ve işyerinden ayrıldığı, yaklaşık 10 dk sonra sanığın yanında …, … Atmaca ve iki şahıs ile işyerine yeniden geldiği ve işyerine girdikleri bu sırada mağdur …’in yazıhane kısmına kaçtığı ve kapısını kapattığı, ancak sanığın hızla kapının üst kısmındaki camına vurarak camı kırdığı ve bu sırada belinden çıkardığı ele geçirilemeyen silah ile Abuzer’e ateş ettiği ve sol ayağından doktor raporunda belirtilen şekilde basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde kasten yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Yasa’nın 106/2-a ve 86/1 86/3-e maddelerine uyan suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık kesintili dava zamanaşımına bağlı olup, suç tarihi olan 11.04.2010 tarihinden inceleme tarihine kadar bu sürenin geçmiş bulunduğu anlaşılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Yasa’nın 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
27.11.2023 tarihinde karar verildi.