YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3731
KARAR NO : 2023/14789
KARAR TARİHİ : 29.11.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/182 E., 2019/176 K.
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gökçeada Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/185 soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında kasten yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 106/1-1. cümle, 43/2, 125/1-4, 43/2, 53 maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Gökçeada Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/118 Esas, 2016/71 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlara karşı kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 86/2 maddesi uyarınca 2 kez 4.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, katılanlara karşı tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106/1-1.cümle, 43/2 delaletiyle 43/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına aynı Kanun’un 51 maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresinin belirlenmesine, katılanlara karşı hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125/1-4, 43/2 delaletiyle 43/1 maddeleri uyarınca 5.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
3. Gökçeada Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2016 tarihli ve 2015/118 Esas, 2016/71 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 08.05.2018 tarihli ve 2017/11480 Esas, 2018/9006 Karar sayılı kararı ile;
” 1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması, hakaret ve yaralama suçlarının ise,suç tarihi itibariyle uzlaşma önerisinin yapıldığı sırada 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret ve yaralama suçları yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
2- Kabule göre de;
Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesi gösterilmeyerek CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Gökçeada Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2019 tarihli ve 2018/182 Esas, 2019/176 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlara karşı kasten yaralama suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 52/2 maddeleri uyarınca 2 kez 4.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, katılanlara karşı tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106/1-1.cümle, 43/2 delaletiyle 43/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına aynı Kanun’un 51 maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresinin belirlenmesine, katılanlara karşı hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125/1-4, 43/2 delaletiyle 43/1, 52/2 maddeleri uyarınca 5.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.11.2020 tarihli 2020/50019 sayılı, hükümlerin onanması, görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri
1. Verilen cezanın fazla olduğuna,
2. Vesaire,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile katılanlar … ve … arasında önceye dayalı husumet olduğu, 25.05.2015 tarihinde sanığın katılanları basit tıbbi müdahale ile giderilecek düzeyde yaraladığı, ayrıca sanığın katılanlara hitaben “siz kimsiniz, sizi s.kerim, sizi yaşatmayacağım” dediği, anlaşılmıştır.
2. Katılanların beyanları dosya arasında mevcuttur.
3. Tanık R.İ’nin ve F.E.’nin katılanların beyanlarını doğruladığı belirlenmiştir.
4. Katılanlara ait adli muayene raporu dosya arasında mevcuttur.
5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
I- Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa’nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 7 ve 5271 sayılı Kanun’un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu hukuka aykırı bulunmuştur.
II-Sanık Hakkında Tehdit ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Sanığın sözlerinin yaralama eyleminin irade açıklaması niteliğinde olduğu, irade açıklaması şeklinde gerçekleşen eylemde sanığın tehdit ve hakaret kastının bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 223/2-c maddesi gereğince atılı suçlardan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,
Nedeniyle temyiz sebebi yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gökçeada Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2019 tarihli ve 2018/182 Esas, 2019/176 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi, yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
29.11.2023 tarihinde karar verildi.