Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2023/3808 E. 2023/14477 K. 22.11.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3808
KARAR NO : 2023/14477
KARAR TARİHİ : 22.11.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/388 E., 2016/46 K.
SUÇ : Şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlâl
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,1412 sayılı 310 uncu Kanun’un maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında … 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2016 tarihli ve 2015/388 Esas, 2016/46 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) şantaj suçundan 107/2 yollamasıyla 107/1, 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası, özel hayatın gizliliğini ihlâl suçundan aynı Kanunun 134/1-2. cümle, 1 yıl 6 ay hapis cezası, 53. madde uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
II. GEREKÇE
Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 107/2 -1 134/1-2 inci cümleleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı sayılı Kanun’un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihi olan 01.07.2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık hakkında … 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2016 tarihli ve 2015/388 Esas, 2016/46 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı sayılı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.