Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2023/3878 E. 2023/14381 K. 20.11.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3878
KARAR NO : 2023/14381
KARAR TARİHİ : 20.11.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/822 E., 2016/76 K.
SUÇ : Silahla tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2013 tarihli ve 2013/662 Esas, 2013/922 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarıca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeden 11.03.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2. … 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2015 tarihli ve 2015/313 Esas, 2015/637 Karar sayılı dava dosyasından yapılan ihbar üzerine sanığın deneme süresi içerisinde kamu görevlisine hakaret suçunu işlediği anlaşılıp … 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli ve 2015/822 Esas, 2016/76 Karar sayılı kararı ile dava dosyasının yeninden ele alınarak sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmesi şeklinde açıklandığı anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi
1. Sanık hakkında erteleme müessesinin uygulanmadığına,
2. Suç vasfının doğru tayin edilmediğine,
3. Suç kastının bulunmadığına,
4. Vesaireye,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mağdurun çocuğu tarafından dükkan önünü hortumla yıkadığı sırada yoldan geçmekte olan sanığın aracına su gelmesi üzerine sanığın durup çocuğun üzerine yürüdüğü, bunu gören mağdur ve tanıklar Ö.D., Y.T.’nin sanığa müdahale etmesi üzerine sanığın aracından aldığı bıçakla mağdurun üzerine doğru yürüyüp iş yerine kaçan mağdura “sizi parçalayacağım” diyerek tehdit içerikli sözler sarf ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin yedinci ve onbirinci fıkraları gereğince açıklanmasına karar verilen hükmün aynen açıklanması gerektiğinden sanık müdafiinin hükmedilen hapis cezasının ertelenmesi yönündeki temyiz istemi yerinde görülmemiş ve kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/822 Esas, 2016/76 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

Oy birliğiyle 20.11.2023 tarihinde karar verildi.