YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4553
KARAR NO : 2023/14594
KARAR TARİHİ : 23.11.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/230 E., 2016/109 K.
SUÇ : Silahla tehdit
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Dinar Cumhuriyet Başsavcılığının, 2015/485 soruşturma numaralı ve 01.04.2015 tarihli iddianamesi ile, sanık hakkında silahla tehdit suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/230 Esas, 2016/109 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri
1. Silahla tehdit suçundan mahkûmiyet yerine beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,
2. Vesaire,
İlişkindir.

III. GEREKÇE
İddianame içeriği ve dosya kapsamına göre; sanığın katılan …’in abisi …’e faizle borç para verdiği, bu borcun ödenmesi konusunda katılan …’ı silahla tehdit ettiği iddia edilmesi karşısında; sanığın eylemlerinin sübûtu hâlinde yağmaya teşebbüs suçu yahut 5237 sayılı Kanun’da düzenlenen yağma suçunda daha az cezayı gerektiren hal başlıklı 150 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalıp kalmadığı hususundaki delilleri takdir ve tartışmanın, üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/230 Esas, 2016/109 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

23.11.2023 tarihinde karar verildi.