YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4598
KARAR NO : 2023/14327
KARAR TARİHİ : 20.11.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/622 E., 2016/121 K.
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 Tarihli ve 2015/622 Esas, 2016/121 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında
A. Tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı,
B. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca, ceza verilmesine yer olmadığına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın Temyiz Sebepleri
A. Tanık beyanlarının hatalı değerlendirildiğine,
B. Sanık hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinin hatalı olduğuna,
C. Vesaire,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılan ile sanık arasında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü taraflar arasında tartışma yaşandığı ve bu tartışma sırasında tarafların birbirlerine sinkaflı kelimeler ve “Adi, şerefsiz” kelimelerini kullanarak karşılıklı olarak hakaret ettikleri, sanık …’in yanında taşıdığı ruhsatlı tabancasını çekerek katılan …’a göstermek suretiyle silahla tehdit suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, katılanın ifadesi, sanık savunması, tanıklar G. A., F. A., B. A. ve Z. A.’nın beyanları ve tüm dosya kapsamından, sanığın silah gösterdiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraat, hakaretin ise karşılıklı olduğu gerekçesiyle ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Tanık Beyanlarının Değerlendirilmesi Yönünden
Tanık G. A. ve B. A.’nın beyanlarında sanığın silahını çıkardığını söylemeleri, tanık Z. A.’nın ise silah olmadığını söylemesi ve bu nedenle beyanlar arasında çelişki bulunması karşısında, Mahkemece; sanığın silahla tehdit suçunu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraat kararı verilmesinde, hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Ceza Verilmesine Yer Olmadığı Kararı Yönünden
Tanıklar G. A. ve Z. A.’nın beyanlarında tarafların karşılıklı olarak hakaret ettiklerini söylemeleri karşısında, Mahkemece 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiş ancak sanığın hakaret suçunu 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen silahla tehdit suçu ile birlikte işlediğinin iddia edilmesi nedeniyle, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında engel bulunduğu gözetilerek, sanığın tehdit suçundan beraat etmesi karşısında, hakaret suçu yönünden uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun’un 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.
C. Sair Hususlar Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli ve 2015/622 Esas, 2016/121 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli ve 2015/622 Esas, 2016/121 Karar sayılı kararırına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
20.11.2023 tarihinde karar verildi.