Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2023/4918 E. 2023/9387 K. 20.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4918
KARAR NO : 2023/9387
KARAR TARİHİ : 20.03.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Silahla tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Dörtyol Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.01.2013 tarihli ve 2013/588 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 54 ve 53 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2014 tarihli ve 2013/121 Esas 2014/541 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanunun 106/2-a, 62 nci maddeleri uyarınca ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 16.10.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. … 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15/10/2015 tarihli ve 2015/177 Esas, 2015/588 Karar sayılı kararı ile sanığın denetim süresi içerisinde, 13.11.2014 tarihinde silahla yaralama suçunu işlemesinden dolayı ihbarda bulunduğu görülmüştür.

4. Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/1239 Esas, 2016/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki hükmün aynen açıklanarak, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve suçta kullanılan tüfeğin müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz İsteği;
1. Şikâyetçiye karşı atılı silahla tehdit suçunu işlemediğine
2. İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Şikâyetçi ile sanık arasında eskiye dayalı husumet olduğu, 24.01.2013 günü sanığın, şikâyetçinin yanına gelip tüfek doğrultarak “seni öldüreceğim.” dediği, bu sırada şikâyetçinin komşusu olan tanık İ.D.’nin aşamalardaki beyanlarında şikâyetçinin evinde aldığı hayvana bakmak için bulunduğu sırada bir gürültüye duyarak kapının önüne çıktığı ve sanığın, şikâyetçiye siyah bir tüfek doğrultarak “seni öldürürüm” dediğine dair ifade verdiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın yapılan ev aramasında siyah renk tüfek bulunarak şikâyetçi ve tanık tarafından teşhis edilerek adli emanete alınmıştır.

3. Sanığın aşamalardaki beyanlarında, şikâyetçi ile arasında büyük husumet olduğunu, suç tarihinde şikâyetçiyi gördüğünü ve dövmek için yanına gittiğini ama şikâyetçinin kaçtığını söylediği belirlenmiştir.

4. Tanık İ.D.’nin aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Silahla Tehdit Suçunu İşlemediğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden
Şikâyetçinin aşamalardaki tutarlı beyanları, sanığın savunması, ev arama tutanağı, şikâyetçinin beyanı ile uyumlu tanık beyanları karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Vesaire Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/1239 Esas, 2016/94 Karar sayılıe Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

20.03.2023 tarihinde karar verildi.