Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2023/6520 E. 2023/9636 K. 29.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/6520
KARAR NO : 2023/9636
KARAR TARİHİ : 29.03.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığının 08.08.2014 tarihli ve 2014/1158 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Yapılan yargılama sonucu Kuşadası 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2014 tarihli ve 2014/417 Esas, 2014/436 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasnın (a) benti, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1yıl 3 ay hapis cezasına mahkum edilerek; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 10.02.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Kuşadası 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2015 tarihli ve 2015/279 Esas, 2015/419 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğine ilişkin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca tabi tutulduğu 5 yıllık denetim süresi içinde 15.02.2015 tarihinde 5237 sayılı Kanun’un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçunu işlediği ve Kuşadası 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2015 tarihli ve 2015/221 Esas, 2015/651 Karar sayılı kararı ile neticeten 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek bu kararın, 30.06.2015 tarihinde kesinleştiği belirlenip ihbarı üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE
5271 sayılı Yasanın 231/11 inci maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Anayasanın 141/3, 5271 sayılı Yasanın 34 ve 230 uncu maddeleri ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.11.2014 gün ve 2013/8-830 Esas – 2014/502 Karar sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması, yönünden hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenl Kuşadası 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2015 tarih 2015/279 Esas, 2016/419 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

29.03.2023 tarihinde karar verildi.